YSİ

OleFutbol Blogtivi'de!

2012-02-14T11:22:00.000+02:00

Yarın 15:15’te Sportivi kanalında yayınlanan"Blogtivi" programının konuğu olacağım.

Murat Türker veŞeyda Baykal'ın yönetimindeki program her Çarşamba sevilen blog yazarlarını konukediyor. Güzel bir sohbet gerçekleşirken, takipçiler de böylece okuduklarıcümlelerin ete kemiğe bürünmüş halini tanımış oluyorlar.

Sportivi, Tivibu üzerinden yayın yapan bir kanal. Tivibu77. kanaldan takip edebilirsiniz.

Yarın görüşmeküzere.

Blogtivi de SportiviYakup Sabri İNANKUR

Barış Manço ile Gullit&Van Basten&Rijkaard

2012-02-08T17:46:00.000+02:00

Gündemin onca hayhuyunda boğulurken ara sıra nostaljinin naftalinlikokusunu teneffüs etmekte fayda var.

Dünya futbolunun AC Milan’ın hakimiyeti altında olduğuyıllar. Rossoneri’nin karşısına çıkan yerle yeksan olmakta. Gullit, Van Bastenve Rijkaard bu güzel diktatörlüğün en gösterişli 3 silahşörü.

Barış Abi 2000 kilometre küsür yol gitmişti ve Televolelerdenasırlar önce bu dünya yıldızlarına “Maraba Türkiye” dedirtmişti.

Van Basten biraz utangaç Bursaspor’a karşı zorlandığındanbahsediyor. 2 maçın detaylarına (skorlarına) girmiyor. Rijkaard 21 yıl uzaktanTürkiye’ye kapıyı aralıyor; “yarının ne getireceğini kim bilebilir ki” diyerek.Gullit ise son çıkardığı albümden bahsediyor.

Fevkelade bir röportaj!

Bir önceki yazıda Sürtünmeli Piston’un yaptığı harika yorumla noktakoymak en güzeli.

“Keşke rahmetli Barış Manço Milano'da röportaj yaptıktan sonra birde düet yapsaydı Gullit ile…”

Buyrun “7’den 77’ye” Milano…

Protest Müziğin Kralı; Gullit!

2012-02-07T22:43:00.000+02:00

Tamam bu adam Avrupa’da 2 kezyılın oyuncusu seçildi. Beyaz bir kıtanın bembeyaz ülkesinin 10 numarası vekaptanı olarak Avrupa Kupası’nı kaldırdı. 20. Yüzyılın en iyi takımlarındanbirinde başrol oynadı. 235 gol attı…

Amma ve lakin Gullit, ayrımcılıkve ırkçılığa karşı horul horul uyuyan bir dünyada sesini sadece futbolladuyurmanın yeterli olmadığını düşünmüş.

Müzikal yeteneklerinin farkına varanSurinam asıllı oyuncu sahneye adım atmakta tereddüt etmedi. 1984’te ilk single “Not the dancing kind” ülkesinde en çoksatanlar listesinin başına oturdu. Gullitprotest reggae şarkılarıyla Anti-apartheidhareketinin seslerinden biri oldu. Apartheid;Güney Afrika’da Ulusal Parti hükümetinin (Mandela iktidarıyla ortadan kalkanakadar) zencilere uyguladığı ırkçı ayrımcısistemin adı. Hollanda Kaptanı 1987’de kazandığı Altın Top ödülünü NelsonMandela’ya adadı.

Bir yıl sonra bir yandan Hollanda’ylaAvrupa Şampiyonası’na hazırlanırken diğer yandan da grubu Revelation Time ile “South Africa” albümünün kayıtlarını tamamlamıştı. 1988 yorucu biryıldı ama kesinlikle vefasız değil. Gullit bir kupa bir de Altın disk ekledikariyerlerine.

Karşınızda Ruud Gullit-Revelation Time ve o yılın 3 numaralı hiti South Africa! Klip;Gullit’in en parlak sanatından yani futbolundan da kesitler getiriyor karşımıza.

Kazananlar Ve Mücadele Edenler

2012-02-06T11:47:00.000+02:00

Tümumudunu, hedeflerini ve hayallerini Portekizlilerin sırtına yükleyen Beşiktaş,onlar dinlenmeye! çekildiğinde önce umudunu yitirmeye başlıyor, sonra hedefegidemiyor ve en sonunda kırık hayalleriyle başbaşa kalıyor.

TayfunTalipoğlu jargonunda bir giriş yapmayı ben de beklemiyordum. Ancak Beşiktaş’ınyaşadığı tam sekiz! yıllık buhran Beşiktaşlı sağlam dünyalara çürük fay hatlarıekledi. Öyle ki en ufak bir hezeyanda camia ve onun gözbebeği futbol takımısarsılıyor.

BeşiktaşKadıköy’e önce bel bağladığı prenslerinin ihaneti, sorumsuzluğu veyaihmalkârlığı (dilediğiniz tanım ya da tanımları seçebilirsiniz) ile, dahaöncesinde 2 ardarda mağlubiyet ile ama en öncesinde Sn. Yıldırım Demirören’intarihi TFF genel kurulu açıklaması ile gitti.

Bu kadar öncü deprem, bir ana depremin habercisiydi (ki 2-0’lıksonuç da bu haberi doğruladı) zaten. Bununla birlikte yıkıntıların arasından, tümo cafcaftan ve şaşaadan sıyrılmış bir takım vardı sahada. Önder olarak da “Beşiktaş mücadeledir” mottosunun ruhanilideri Fabian Ernst sanki bir isyan halindeydi olan bitene!

Fenerbahçeli’nin dünyası ise tam tersi bir iklimde dönüyor.Alabildiğine renkli! Ne mağlubiyetler, ne 3 temmuz vakası ne de herhangi başkabir sarsıntı Fenerbahçeli’nin keyfini kaçırıyor. Krizler; taraftarı, oyunucuyu,basın mensubunu ve yönetimi birbirine daha çok bağlıyor. Bu sinerji derbimaçlarda öyle yüksek bir frekansta tezahür ediyor ki, kötü oynadığı derbilerdebile bu psikolojik hava sarı-lacivertlilere galibiyeti getiriyor.

Bütün bunlara rağmen Beşiktaş kazanabilir miydi?

Meşhur Holosko pozisyonu konuşulmaya değer. Topu ilkaldığında bekletmeden Mustafa’nın önüne yuvarlayabilirdi. Sürmeyi tercih etti.Sürdü, sürdü ve ne yakın direkteki arkadaşına ne uzak direkte daha zor pozisyondakiarkadaşına çıkardı. Bize daha zoruna muktedir olduğunu kanıtlarcasına penaltınoktası üzerinde bolca Fenerbahçeli’nin bulunduğu bir alana gönderdi topu. İnsanlarbu tür saçmalıkların çok daha azını yaptığı için en iyi arkadaşları tarafındanbir daha halı sahaya çağrılmıyorlar ve İbrahim Akın bunun daha azı için Metris’te…

Ligin duran top şampiyonu Beşiktaş, (oyun boyunca 10’dan fazla korner kullandı)golü kornerden yedi. Gökhan ok gibi ön direğe fırlarken Büyük Alex ayağının içiyle “şöyle” bir kesti. Gökhanarkaya aşırtırken tüm Beşiktaş savunması ön direkte kümelenmişti bile. Alex ileGökhan’ın, gol sevinci yumağından uzakta (korner bayrağına yakın köşede) birbirinesarılması; senaryolaştırılmış, çalışılmış ve nihayetinde çekimleri tamamlanmışbir filmin final sahnesi oldu.

Golden sonra, kısa, akıllı ve isabetli paslarla merkezde hakimiyet kurduFenerbahçe. Zaman zaman Alex bile Emre bölgesine inerek pas trafiğine ufakrötuşlar yaptı. Siyah-beyazlılar için Gökhan Gönül’ün bindirmeleri bir dert, Stoch’unboşluklara sızması ayrı bir dert oldu. Veli Kavlak’ın adam kovalamaktan sıkılıpkart görmesi sürpriz değildi. Öte yandan, Beşiktaş’ın top yapabilen tek adamısol çizgideydi. Acaba Carlos Hoca sahaiçine ufak bir dokunuş yapabilir miydi? Eğer Veli sol çizgiye Simao merkeze çekilsehem Beşiktaş’ın oyun kuramayışı azalmış olacak hem de Gönül’ün önü Kavlak’lakapanmış olacaktı.

Beşiktaş’a önce bilim yardım etti. İyileşmeden oynayan /oynatılan Gönül’ün vücudu müsaade istedi. Fenerbahçe teknik kadrosu ve doktorlarısadece Fenerbahçe’nin ve Ulusal Takım’ın sağ kanadını değil, Gökhan Gönül’ünkariyerini de riske ediyorlar. Herşeyden önce Gökhan kendine dikkat etmeli.Arkadaşı Arda sakat sakat oynadığı için neredeyse futbol hayatına noktakoyuyordu. Oyuncularımızın aklına profesyonel oldukları sadece sözleşmedönemlerinde geliyor. Camiaların, taraftarların gazını / övgüsünü alırken; sakatsakat oynayıp göklere çıkarılan ama sonra bir daha toparlayamayıp tarihte hoşbir anı olarak kalan bir çok oyuncunun durumunu iyi düşünmeli vedeğerlendirmeliler.

İkinci yarı, Beşiktaş maçlarının 55. dakikasında sakatlanarakoyundan çıkma ritüeline sadık kalan Emre Belözoğlu da Gökhan’a katılıncaFenerbahçe’yi rakip sahaya taşıyan ayak kalmadı.

Carlos Hoca bu noktada bir müdahalede bulundu. Ernst’i hücumprese gönderdi. Fenerbahçe savunmada top yapamamaya, hata yapmaya başladı. Hemensonra Necip hamlesi geldi. Ernst tüm gücünü hücum prese verdiğinden Necipribaundları toplama işine beceriyle koyuldu. Bu yüzden bütün pozisyonlara Ernstgirdi. (En son bu uygulamayı Mustafa Denizli Ernst-Fink ile uygulamış ve ŞerefBey’de 3-0 kazanmıştı.)

2 takımın da sakat(lanan) / eksik oyuncuları becerisi veestetiği yüksek oyuncular olduğu için (kalanlarla) iyi mücadele oldu, iyi maçolmadı.

Fenerbahçe kazandı ve play-off grubu için kamouyuna manifestoçekti. Taraftar gruplarının kendi içlerinde manifesto çektiği Beşiktaş ise Araf’adüştü ve görünen o ki önünde daha zor mücadeleler var.

Yakup Sabri İNANKUR

Not: Rakip seyirciler deplasmandaki derbilere alınsın diyoruz, lakin birimüze kapısı kırar, diğeri koltuk...Maç izleme hakkı engellenemez de, maçizlemedikten sonra o hakkı istemek, haklıyken haksız durumuna düşürüyormaalesef…

Seba’yı Hatırlamak

2012-02-03T22:32:00.000+02:00

Hatırlamak canlı tutar insanı. Aynızamanda fena da can yakar!

Hatırlıyoruz.

Dün “başkana saygı”yı unutup derin bir çığırtkanlığagömülenleri.

Bugün “başkana saygı”yı hatırlatıp avazıçıktğı kadar susanları.

Dün “YETER ARTIK” diyenleri.

Bugün “YETMEZ” diyenleri.

Hatırlıyoruz.

Bazen o ağızlardan biraz da metazori olarak; o günler için “birazabarttık, aslında tam içinde bizler yoktuk, genel bir tepki vardı, hatalı oldu,unutalım geçmişi, boşverelim ileri bakalım” aromalı kelimeler yayılıyor.

Hani afilli de cümle kuruyorlar. Atarı, gideri baharatlı…

Ama kötü kokuyor.

Bilincimizin taaa altına bir af mesajıyollarken yanında promosyon olarak mevcut başkana “aynı hatayı! tekrarlamamak” gerektiğinihatırlatıyorlar!

Oysa ki;

Affetmek; ne unutmaktır, ne boşvermek!

Affetmek; herşeyden önce hatırlamaktır. Dibine,kokusuna, dokunuşuna kadar hatırlamak. Hatırlamak ve canı yanmak.

Sonra bütün o can yangınının ortasındayargılama hakkından gönül rızasıyla feragât etmektir.

Bizler ise yargıladık ve suçlu bulduk.

Onları Allah affetsin, bizler affetmiyoruz.

*******

Süleyman Rıza Seba için 10 dakikasessizlik rica ediyorum hepinizden.

Bunu aynı zamanda Beşiktaş için saygı duruşu olarakda kabul edebilirsiniz

15 sene oldu senin süren doldu dönemininkısa bir özeti var aşağıdaki videoda.

Küçüklerimiz bilsin, büyüklerimizhatırlasın diye…

8 Yıla Kırmızı Kart!

2012-02-03T11:06:00.000+02:00

Fernandes’in bilge ayaklarından yoksun Beşiktaş için bu,aslında sorunların en hafifiydi. Maç başlayalı henüz yarım saat olmuşken beklerinzarurî değişimi ağır bir travmaya neden oldu. Haliyle savunmanın %50’si bu kadarkısa sürede değişince ne savunma dengesi kalıyor ne uyumu…

Zaten bu dakikadan itibaren Holosko ve Mustafa kenardabattaniyelerine daha bir sıkı sarıldılar. Sıcak bir kahve söyleseler de yeriydizira Carvalhal’in atacağı tek kurşunun markası belliydi. Sahanın mesihi;küpeleri ve yeni saç modeliyle aynı battaniyenin altında farklı anlam ve (heranlamda farklı) değerle oturmaktaydı.

Bu esnada deniz tarafındaki kalenin önündeki ÇağdaşAtan-Cristian Zurita zincirine Hakan Bayraktar işçiliği de eklenirken, İdmanYurdu, kalesini iyiden iyiye güvenceye aldı. Veli-Ernst ve Necip’in terleriorta sahadaki çimleri sulayıp yeşertirken, arkalarındaki ve önlerindeki çimlerverimsizlikten soldu! Bu muhteşem üçlü, maçı toplam 14 top çalmayla bitirdi. Yinetoplamda Şeref Bey’den Saraçoğlu’na uzanan mesafeyi de katettiler. Pazar akşamıaynı mesafeyi gerisin geri alınlarının akı ve teriyle katedeceklerinden şüphemyok. Sonuç ne olursa olsun…

Beşiktaş orta saha sendikasının emekleri, gerek bekleringerekli yardımı getirememesinden, gerek hücum departmanı müdürlerinin gereksizkopukluklarından ötürü boğazın soğuk sularına battı.

Kazanılan topları etkili olarak rakip kaleye taşımak ve Mersin’inkalın zincirini aşmak için; ya gemileri karadan yürütmek kalibresinde dahiyane birfikre ya da şairane bir isme ihtiyaç vardı. O şairane isim, o son kurşun, büyükbir tezahüratla sahaya adım attı. Yarım saat süren mücadelesinde! Joseph Boumseddini aşamadı. Topla delemediği duvarı, topsuz yıkmaya çalışınca (vebaşarınca!) Beşiktaş’ın, Beşiktaşlı’nın 3 puan tüten hayal gemileri de karayaoturdu.

Esasında Quaresma’nın gördüğü kart; 8 yıllık Beşiktaş’ın lükssarhoşluğu, plansızlığı, müsrifliğinin girdiği çıkmaz sokak ve yüzüne çarpan kırmızıbriketli bir duvardır. O kırmızı kart Beşiktaş’a çıkmıştır, 101 yıllıkkültüründen kopmanın haklı cezası olarak…

Ve Beşiktaş Taraftarı buna “YETER” demektedir. Ne “Fenerbahçemiz” gafı, ne “dekoder alın” tüccarlığıdırolayın temeli.

Beşiktaş’ın özünedönmesi ve bu lüks sarhoşluğundan kurtulması şarttır. Hepsi bu!

Robinho(ve muadilleri) şımarıklığıyla sübliminal yağlar dökülen, kir ve leke tutmuş koltuklarademek ki bir kadın eli değmesi gerekiyormuş.

Sn.Demirören’in tam arzuladığı gibi oldu mu bilmem ama dün gece o tribünlertertemizdi.

Yakup Sabri İNANKUR

Öldürmenin Dayanılmaz Sabırsızlığı

2012-02-02T11:45:00.000+02:00

İnsanlar birbirini öldürmek için pek çok zahmet çekiyor.Halbuki biraz beklesek hepimiz öleceğiz zaten.

Milenyum diyerek bir heyecanla başladığımız 21. yüzyılda da,Müslüman coğrafyalarda sabırsız bir zahmet! bu zamana kadar süregeldi. Batıdanesen bahar rüzgârlarının közde bekleyen eski kinleri korlamasının payı da en azpaydadaki geri kalmışlık (ya da geri bırakılmışlık) kadar büyük.

Futbol ve politika arasındaki bitmez (ve bitmeyecek) kirlibir tangonun yeni bir versiyonu sahnelendi Mısır’da.

El Mesri’nin, El Ehli’yi 3-1 mağlup ettiği maçtan sonra ElEhli seyircileri, El Mesri tribünlerine akarak futbol tarihinin en büyük bataklıklarındanbirini bıraktılar sahaya…

Şu anakadar 76 ölü 1000’den fazla yaralı var.

BaşkentKahire'den 200 kilometre uzaklıktaki Port Said'de maç sonrasında çıkanolayların önceden planlandığını gösteren birçok ipucu var. Mısır Sağlık Bakanıyardımcısı Hisham Şeyha çoğu yakalıdaki kesiklerin, saldırının öncedenplanlanmış olabileceğini gösterdiğini ima etti. Saldırıyı Mısır futbolunun enbüyük felaketi olarak gördüğünü söyleyen Şeyha, ölenlerin birçoğunun izdihamdaezilerek yaşamını yitirdiğini belirtti.

Politikbir çapanoğlu mevcut görünüyor. Bazı gruplar bunun bilerek “polise ihtiyaçduyulduğunun kanıtı” için bizzat polis tarafından örgütlendiğini söylerken, bazılarıda katliamın sorumluluğu orduya atıp, nihai amacın “polisi etkisiz göstermek”olduğunu ileri sürüyorlar. Mısır'ın en büyük siyasi oluşumlarından olanMüslüman Kardeşler Örgütü ise yaşanan katliamdan hem polisi ve hem orduyu sorumlu tutuyor. Onlara göre polis ve asker ülkede bir güvenlik boşluğu olduğunu kanıtlamakiçin bilerek müdahalede “gecikmişler”, hatta izin vermişler.

İddiaların etrafında döndüğü noktalardan biri de;Ultras oluşum liderlerinin satın alındığı, tribünlerin; artık takım ya da ülkeçıkarlarına değil, şahsi çıkarlara doğru dalgalandırıldığı bilgisi. Eğeröyleyse derim ki, El Ehli’den menfaat bekleyen annesinden cilve beklesin.

Çoğumuz insanoğlunun barış içinde yaşayacağı günlerolmayacağına inanıyor. Ben bu kadar umutsuz değilim. Eminim birgün savaşacakkimsemiz kalmadığında savaşlar son bulacak. “Sabırsızca” o günlereyaklaşıyoruz.

Yakup Sabri İNANKUR

Ne Var Bunda Canım!

2012-01-31T13:26:00.000+02:00

Beşiktaş Başkanı Sn. Yıldırım Demirören en son 3 Kasım 2011tarihinde; “Ben hep F.Bahçeiçin konuştum. F.Bahçe futbol camiası için çok önemli bir marka. Benim bütünmücadelem o markanın değerini korumak.” dedikten 3 sonra, Beşiktaş ilk yarısını 2-0 öndebitirdiği maçın ikinci yarısında tam 4 gol yiyerek Gençlerbirliği’ne mağlupolmuştu.

Sonra 15 maç hiç yenilmedi Beşiktaş. Sn. Yıldırım Demirören’in26 Ocak 2012 tarihinde; “Fenerbahçemizin adıherkesten çok geçiyor. Reyting uğruna hep Fenerbahçe'nin adı kullanılıyor.” dediği tarihi TFF genel kurul açıklamasından 5gün sonra ise, 47. saniyede gol yediği Kayserispor’a mağlup oldu.

Tıpkı 2003’te Lazio ile oynanacak olan UEFA Çeyrek Final ilk maçının 2 gün öncesinde o zaman Asbaşkanlıkgörevini yürüten Sn Yıldırım Demirören’in bir diğer o zaman ki Beşiktaşyöneticisi (ve eniştesi) Kıvanç Oktay’la şok istifa kararı alıp, bir yığıntoplantıdan sonra geri dönmesi gibi. Maçı 1-0 kaybetmişti Beşiktaş. TıpkıLiverpool deplasmanından önce “PAFtakımıyla sahaya çıkarız” açıklaması yaptığı gibi...

Sn. Yıldırım Demirören’e karşı olAmayan zümre ise “ne var bunda canım” dedi bizlere…

Şimdi bendeniz büyük bir heyecanla, Sn. Beşiktaş Başkanı’nınbir sonraki Fenerbahçe haklarını koruyan ve kollayan açıklamasını beklemekteyim.Akabinde bilgisayarı ve kitapları satıp (olsa ev ve arabayı da eklerim busepete) Beşiktaş’ın rakibine basacağım.

Zira Jose Mourinho “Benimiçin maç basın toplantısına adım attığım andan itibaren başlar” derkenhaklıydı. Beşiktaş için Kayseri maçı 5 gün önce başladı.

47 saniye sonra bitti.

Kısa kısa aldığım notlarda şunlar yazıyordu;

-Beşiktaş Futbol takımı maçların çoğunda yapı olarak 20. dakikadaoturuyor. Bu, rakibi bozmaları ve kendi oyunlarını kabul ettirmeleri için geçensüre.

-Beşiktaş bekleri reaksiyon verene kadar Kayseri kenar forvetleri, Rüştü’yleyeni randevular ayarlıyorlar. FM diliyle anticipation:3, positioning:5 (kabak)tadında bir Ekrem Dağ var.

-Geçen sene de bahsetmiştim, Furkan Özçal oyun zekasıylaen yerli “bir Alex” olmaya yakın yetenek. Sağ çizgideki Sefa ise stil olarakRıdvan’a (Şeytan) benziyor. Top ayağındayken kenara değil de gol üzerine,kaleye biraz daha gidebilse genç yetenek nişanının yanına 1 yıldız daha ekleyip,iyi oyuncu rütbesine yükselecek ve Holosko+para,Aydın Yılmaz+para transfer dedikodularına konu olacak.

-Quaresmave Simao’dan biri fazla. Fazlalık oyumu Simao’ya veriyorum.

-Kayseri'nin Sefa-Furkan-Troisi hattı sanki bir Makukulaarıyor. Onlara alan boşaltacak zeki ve fizik gücü yüksek bir golcü olsa farkıaçabilirlerdi.

-İlk yarıdaKayserispor’un orta saha presine cevap veremedi Beşiktaş. Bekler de yardımagelmeyince Fernandes her topu aldığında 3 kişi ile boğuşmaya başladı. Öncefutbol sonra sinir harbine girdi ve doğal olarak atıldı.

-Holosko, o "sırtına adam alıp asistyapan eski Holosko" tadındaydı biraz. Bu iyi. Edu ile birlikte tempokazandırdırlar. Hatta diyebilirim ki sahada 11-10 iken daha iyi bir Beşiktaşvardı. Son vuruşlar (hatta vuramayışlar) beceriksizceydi sadece.

-Kayseri Beşiktaş’tan toplamda 6 puan almış oldu böylece.Kayserispor’un futbolu, Beşiktaş’ın mücadelesi iyiydi.

Maçta en çok dikkatimi çeken ve beni çokça rahatsız eden birdurum oldu. Maç kadar önemli bence. Önemli olmasının sebebi basit bir hata olmaması.

2 gün önce Fenerbahçe’nin Mersin İdman Yurdu’na attığı ilkgol ofsayttı. Geçen hafta Antalya’nın Beşiktaş’a attığı gol atlandı. Daha önceBursa’nın, Gaziantepspor’un penaltıları güme gitti. Lehte ve aleyhte hakemhatalarını hiç konu etmedim bu satırlara. Çünkü ben hakemleri de oyuncularadahil ederim. Sahadaki 25 insanın hata yapması normal olduğukadar olağandır. Hatta mecburidir. Yıldız oyuncunuz 2 metreden gol kaçırabilir,yetmez savunmanın sigortası dediğiniz oyuncu kendi kalesine atar o golü. Ortasahanız kademeyi boş bırakabilir, teknik direktörünüz taktik hatası yapabilir. Ofsaytlar,penaltılar da bu çizgidedir benim nazarımda. Anlık bir karar mekanizmasıgerektirir. Saniye bile çok büyük bir zaman birimi kalır o “an”ın yanında. Bazenhakemler o anı atlamıştır ya da bulundukları konumdan, baktıkları açıdan “öyle”görünmüştür gözlerine.

Kaçabilir.

Ve ben bunlar üzerinde durmam.

Yalnız dün akşam ilginç bir durum yaşandı Kadir Has’ta. KayserisporluPekarik’in topa elle yön vermesi sonucunda hakem Mustafa Kamil Abitoğludüdüğünü çaldı. Beşiktaşlı 6 oyuncu FIFA oyun kurallarını hakeme hatırlatmak için küçük bir çemberoluşturdu. Abitoğlu’nun kaşları ve yüzü Hulusi Kentmen’in babacan-kızgınifadesiyle dolarken, dudaklarından şu sözler döküldü “Ne var bunda canııım”

Kamil Abitoğlu gördü pozisyonu. Elle oynamayı gördü. Biz de O’nunbunu gördüğünü gördük. Herkesin herşeyi gördüğü bir pozisyonda Pekarik sarıkart görmedi.

Bu hakem hatası değil.

Bir an için düşünün; Burak Yılmaz, Quaresma yahut da Alex topayaklarında ve kale önlerinde bomboşken vurmayı unutuveriyorlar! Pozisyonuniçindeler, oyun onların kontrolünde ve yapmaları gerekeni biliyorlar / biliyoruzfakat yapmıyorlar. Sonra arkadaşları başına toplandığında “ne var bunda canım”diyorlar.

Iskalarlar eyvallah, vururlar auta çıkar ona da eyvallah ama vurmuyorlar.Topu durduruyorlar ve nihai kararı vermiyorlar. Pozisyon kaçıyor.

Hata mı?

Dün akşam da ya niyet ya hakemlik kötüydü, belki ikisi de...

Beşiktaş içinse hakemden ya da mağlubiyetten daha elimmeseleler mevcut şu günlerde. Sn. Yıldırım Demirören Fenerbahçe’nin (ve aslındayayıncı kuruluşun) haklarıyla haşır ve neşir olmaya devamededursunçocukluğumuzun Beşiktaş’ı günbegün solmakta. Bunu haykırmaya çalışan asi ruhların sesleri ise Beşiktaş’tanmenfaat bekleyenlerce / elde edenlerce bastırılmakta.

Beşiktaş; başkanını, Beşiktaş; tribününü, Beşiktaş; kimliğinikaybetmiş…

Aşağıdaki pankart Sn. Başkan’ın talimatı üzerine stadaalınmamış. Şeref Bey’e de asamazsınız, orası zaten 4 yıldır işgal altında…

Tabii yine “altı üstü bir pankart ne var canım bunda” diyenbir güruh hazrolda beklemede.

Hala Beşiktaşlı’yı zapturapt altına almaya çalışan, başkanasaygı başlığı altında tiranlık yapan ve muhalif sesleri susturduğu kadarBeşiktaş haklarının gaspına “of” bile demeyen omurgasızlar var.

Yalnız kronometre doluyor. Saflar belirleniyor ve sıklaşıyor.

İçinde sadece Beşiktaş sevgisi taşıyan, kimliğindeBeşiktaşlılık’tan başka milliyet yazmayan milyonlar, sayısı bini geçmeyen butiyatronun yandaş oyunlarına artık “ne var bunda canım” demiyor, demeyecek.

Yakup Sabri İNANKUR

Fenerbahçe’nin Güneşi; Alex

2012-01-30T13:11:00.000+02:00

Sırtında3 temmuzun çarmıhını taşıyan Fenerbahçe artık iyiden iyiye yorulmaya başladı. Transferekonu olan oyuncular dahi paradan önce takımın düşüp düşmeyeceğini sorguluyor. Yöneticilerden,teknik direktörden garanti bekliyor. Gelecek, çamurlu bir göl kadar belirgin veilerledikçe su berraklaşacak mı, yoksa bataklığa mı dönecek kimse bilmiyor.

Böylebir psikoloji içinde teknik heyet ve oyuncular başta olmak üzere camianınkonsantre olması hayli zor. Maçın içinde sadece belli bir bölümde etkili olabilmeleribu konsantrasyon medcezirlerinin bir sonucu.

Yinede takım kalitesi yüksek olunca bu 15-20 dakikalar ya da tek devreler kazanmakiçin –en azından bugüne kadar- yeterli geldi.

Saraçoğlu’ndaperdeleri, geçen sezonun Fenerbahçesi’nden bir esinti açtı. Şok preslebaşladılar ve hemen golü buldurlar.

Maçtanönce “Fenerbahçe önünde top oynayacağımızboşlukları bulacağız” diyen Nurullah Sağlam topun kontrolüne sahip olmayı,alışalagelmiş Mersin hızına tercih etti. Aykut Kocaman ise savunmayı öndekurarak Mersin’in top oynamayı umduğu boşluklarıkapattı. Buradan kapılacak topları ise kullanabilecek, aynı zamanda ribaundlarıtoplayacak temposu yüksek oyuncularıyla (Mehmet, Cristian, Özer, ve sırf bunedenle orta sahada görevlendirilen Gökhan) Mersin kalesini kuşatma altınaaldı. Fenerbahçe böylece önce Mersin hücumuile orta sahasını koparttı, sonra savunma ile orta saha arasındaki kuvvetli bağıçözdü, hem de orta sahada aktif pres yapmadan! Sadece topun önünde alansavunmasının standart pozisyonlarında durdular. Mersin yavaşlığıyla sağdaki-soldakiboşlukları katedemedi, zaten pas da yapamıyorlardı, orta sahanın burçlarındaFenerbahçe bayrağı dalgalanmaya başladı.

Kısaca hava şartları (ve Fenerbahçeşartları malumken) Nurullah Hoca’nın bukadar yavaş bir takımla sahaya çıkması, beklediği pasların yerine pas tutmayabaşlayan bir takım görüntüsüne neden oldu.

2. yarı kar / yağmur azaldı, Nurullah Sağlam (önce) Nduka(sonra Beto) ile Mersin’i hızlandırdı, savunmayı da öne aldı, blokları bağladı.

İki takım da top yapan bir orta saha ve hızlı bir hücumhattından oluşmaktaydı. İki takım da savunmayı önde kurmaktaydı. İki takımın dasavunma çizgisini, 1 adet hızlı ve top kesen, 1 adet ağır ve top yapan stoper belirlemekteydi.

Birbirine geçen bu kaotik yapıyı ayırmak büyük bir zekanınişi olabilirdi.

Tüm bu hengâmenin ortasında (yine) Alex vardı ve ipler (yine)O’nun elindeydi. Büyük Alex yüksek çekim kuvvetiyle takımı sağa-sola,ileri-geri yönlendiriyor. Gerçek anlamıyla bir yıldız gibi. Çok hareket etmesi (koşması)gerekmiyor. O kendi ekseninde işler yaparken, çevresindekiler O’nun yörüngesindedüzen içinde dönüyor. Fenerbahçe sisteminin yaşam kaynağı. Sarı bir güneş...

Moritz ise Alex’e kıyasla bir kırmızı cüce* kaldı.

Neticede; lacivert ortak paydasında buluşan 2 takımdan sorunları,ismi ve yıldızı büyük olanın payına galibiyet düşüyor haliyle...

Geneldebayat bir Amerikan filmi repliğidir. Ölen birinin ardından “Şu anda biziyukarıdan bir yerden seyrediyor” konuşması yapılır. Öte dünyada böyle bir HDyayın var mı bilemiyorum. Ancak sevdiklerimizin, biz sevdiklerinin ne durumdaolduğunu hissettiğine eminim. Fenerbahçe’siniAlex’e emanet ettiği için huzurludur büyük Lefter. Ve eminim Beşiktaş’ını hissedemeyen, nelerolduğunu da anlamlandıramayan Baba Hakkı’yı teselli etmekle geçiyordurcennetteki günleri…

*Kırmızı cüce: Güneşin yarısından daha az kütleye sahip, dahadüşük sıcaklığa ve ışığa sahip olan yıldızlara verilen isim.

Yakup Sabri İNANKUR

Utanıyorum

2012-01-26T17:49:00.000+02:00

Merhaba. Ben 30 yıllık Beşiktaşlı Yakup Sabri. 30 yılda ilk kez böyle bir "şey" söyleyeceğim. Beşiktaş Başkanı'ndan utanıyorum. Saygılar...

Yıldırım Demirören'den şok açıklama by bozkurtmurat

Kralın Dönüşü

2012-01-26T10:55:00.000+02:00

Son 3 yılın El Clasicoları’nda; Real Madrid kötü oynadı,hücum oynadı, kontrollü oynadı, dengesiz oynadı, vurdulu kırdılı oynadı, kontraatakoynadı, iyi oynadı…

Barselona “sade”ce kazandı…

Dün akşam da farklı bir sonuç olacağını düşünen varsa dasöylemeye cesaret eden kimse görmedim. Damaklarda bir kabak aroması eskiheyecanlar(ımız)dan yoksun bir el clasico var önümüzde bekleyen. İlk maçı deplasmandakazanmış dünyanın (muhtemelen tarihin) en iyi takımına karşı, kavgası, çalkantısı,köstebeği, sallayan eski futbolcu / başkanlarıyla Camp Nou’da itibar almayaçalışan kralın takımı…

Franco uzun süredir yok ve sanki ilk kez “ezilenle”, ezen yerdeğiştirmiş gibi bir hava vardı maçta.

Zaten daha 15. saniyede “Yeter Söz Krallığındır”posterlerinin hazır olduğunu gördük. Mesut fotoğraftan 1 santim kaymasa oposterin yakışıklı delikanlısı olacaktı. İlk kez Kaka, Mesut, Ronaldo birlikteçıktı. Bu önemli. Mourinho artık el clasico biçer-döver orta saha modelinden,top yapan ve önde oynayan orta saha-hücum modeline döndü. Büyük usta Lucescu’nun“Barselona’yı savunma yaparakyenemezsiniz” veczi başta La Liga olmak üzere Şampiyonlar Ligi’ne, hatta FIFADünya Kulüpler Kupası’na katılacak takımların soyunma odasına asılmalı!

Herşeyden önce futbol keyfimizin bekası için önemli bir adımolur.

Barselona’ya karşı oynadığınızzaman hem yüksek mağlubiyet şansınızı bertaraf ediyor, hem de sahada izleyenekeyif veren ikinci takım olma şansını yakalıyorsunuz.

Dikkatinizi çekerim Madrid’in golleri de Diarra’nın değil,Granero’nun sahada olduğu dakikalarda geldi. Ya herro ya merro dakikalarında defansifözellikleri baskın olan 2 oyuncu ve ilave olarak Vizigotlar’dan biraz daha medeni Pepe vardı. Coentraodahil gerisi akıncı birliğinden oluşan Madrid topluluğunun, Barça kalesine,gole olan açlığının dizginleri bir anda çözüldü ve Camp Nou’nun OLE sesleri 1adım geri çekilerek sahneyi tırnak çıtırtılarına bıraktı.

Madrid krallığı makus talihine karşı bir isyan patlamasıyaşadı.

(Fotoğraftaki pankartta yazan: MANTEN PEPE FUERA DEL ALCANCE DE LOS NINOS = ÇOCUKLARINIZI PEPE'NİN ULAŞAMAYACAĞI YERDE SAKLAYIN)

Hadi itiraf edelim uzun zamandır bu kadar heyecanlı bir elclasico izlememiştik.

Sahada böyle bir Madrid görünce zihnimin komplo teorileribölümü aklıma bir proje çıktısı sundu. Hafta içi yaşanan tüm o konuşmaların,tartışmaların ve (güya) basına sızdırmaların bilerek, isteyerek tezahüredebileceği aklınıza geldi mi?

Hepsi Barselona’yi iyiden iyiye bir rehavet içine sokacak birtaktik olabilir miydi?

Kendinizi egoyla şişirin, işinizde en iyi olduğunuzu bilin vemaça basın toplantısından başlayacak kadar tilkilerle dolu bir kafanız olduğunudüşünün. Ayrıca “Düşmanı en güvendiğinoktadan vurun” diyen Sun Tzu’dan kitabınızda hayranlıkla bahsedecek kadarsavaş felsefesine meraklı ve hakimsiniz. Rakibin kendine olan yüksek özgüveniniona karşı kullanmak sinsiliği aklınıza gelmez miydi?

Belki yaşananlar, yaşananlardır… Ancak Jose Mourinho merkezdeyken,kurduğum komplo çemberinin yamuk olduğu konusunda kimse emin olamaz.

Netice itibariyle bu maç milât olabilir. Camp Nou'da Barça'ya tırnak yediren tek takım Real oldu. Bundan sonrakimaçların Barselona için artık o kadar da clasico olmayacağına inanıyorum. Beyazkrallar belli ki kader çarkının dönüşünden epey rahatsızlar ve kendidönüşlerine hazırlanıyorlar.

Yakup Sabri İNANKUR

Carvalhal’in Karakteri; Beşiktaş’ın Karakteri

2012-01-25T11:01:00.000+02:00

Durum ne olursa olsun Carlos Carvalhal şablonu değiştirmiyor.Sahadaki Beşiktaş; 4’lü savunma, 1 defansif, 1 süpürücü, 1 oyun kurucu ortasaha, 2 kenar forvet ve 1 merkez forvet düzeniyle 90, hatta 96 dakika mücadeleediyor. Tabii bu Beşiktaş’ın tüm maç boyunca aynı hüviyetle oynadığı anlamına gelmiyor.Savunmaya çekilmeyi yahut hücuma kalkmayı herkesin tek kaşını kaldırmasınasebep olan oyuncu değişiklikleri ile sağlıyor Carvalhal.

Futbolda diziliş bir yere kadarönemlidir. Daha önemli olan sistem ve mentalitedir. Bu nedenle de mevkilerdekimin oynadığı öne çıkar. Çünkü takımın karakteri bu oyunculara göre değişir.

İsmailKöybaşı da sol bektir, Tanju Kayhan da…

Quaresmada sağ açık oynar, Hilbert de…

İlkisimleri oynatırsanız takımınızınkarakteri daha hücuma yönelik olur. İkinciisimlerse sizi daha defansif bir takım yapar.

4-4-2,4-6-0, 3-4-3…vs hangi şablonla dizilirseniz dizilin oyun karakteriniz oyuncu karakterlerinin ortalamasıdır.

Dünkü Beşiktaş klasik 2 kenar forvetle başladı maça. Biri; seri,hızlı ve teknik kapasitesi yüksek, diğeri fizik gücü ve gol vuruşları ileetkili.

Maçın dengede (1-1) olduğu dakikalarda 2 oyuncu değişikliği oldu.Simao çıktı Necip girdi, Edu çıktı Mustafa girdi. 2 kenar forvet çıktı 1süpürücü ve 1 kenar forvet girdi.

Şablon bozuldu mu?

Hayır!

Veli Kavlak görevini Necip Uysal’a bırakarak kenar forvet pozisyonunakaydı. Böylece 57. dakikadan itibaren Beşiktaş, biri; seri, hızlı ve golvuruşlarıyla etkili, diğeri; teknik kapasitesi ve mücadele gücü yüksek 2 kenarforvetle (inatla) oynamaya devam etti.

72. dakikada (Beşiktaş 2-1 mağlup ve gole ihtiyacı varken) temposudüşmeye başlayan Ernst çıktı, tempo kazandıracağı umulan Holosko girdi. Bu dakikadanitibaren bu sabaha kadar Carvalhal’in orta sahayı boşalttığı ve boşladığınıdinledim, okudum, duydum. Yüksekçe bir yere çıkıp “durun vurmayın göründüğügibi değil hiçbir şey” diye bağırasım geldi. Değişikliklerin hata olup olmadığınagirmeyeceğim. Öznel açılardan bakabileceğimiz bir konu o. Ancak orta sahayıboşalttığı tezlerine tüm diasporamla karşı çıkarım. Holosko girerken işaret veorta parmaklarını ileri-geri oynattı. Bu sırada Veli Kavlak ile göz gözeydi. Ernst’inboşalttığı bölgeye Veli, Veli’den boşalan alana Holosko kaydı.

Orta saha 3’lü yapısını dolu dolu devam ettirdi.

Bununla birlikte;

Veli, Ernst’e, Holosko, Veli’ye nazaran daha hücumseveroyuncular olduğu için, son 18 (yani 24) dakikaya girerken Beşiktaş’ın hücum karakterinin ortalaması yükseldi.

Yarım sezon izlediğim Carvalhal’in hatasıyla, doğrusuyla, konuşabileceğimiz/ tartışabileceğimiz, aynı fikirde olacağımız, olmayabileceğimiz, saha içi(biraz da saha dışı) uygulamaları elbette mevcut.

Buna mukabil duran top üzerine 2 bilimsel makalesini okuduğum, bitirme tezini; “futbolcuların zihinsel ve fiziksel dinlenmeleri” üzerine yaptığını öğrendiğim Carlos Carvalhal’in matematiksel düşünce ve doğrularını izlemekten zevk aldığımı itiraf etmeliyim. Beşiktaş Teknik Direktörü kesinlikle duygularını taktiğine yansıtmıyor ve yaptığı tüm değişiklikler futbol cebiriyle açıklanabilecek zekice formüller. Bu kadar mantıksal bir kurgunun sonucunu aldığında da bastırılmış tüm duyguların, binlerce yıldır uyuyan volkanlar gibi bir anda patlaması ve saçılması tabii olduğu kadar güzel de…

Yakup Sabri İNANKUR

Pepe! Oğlum Senin Formanı İstemiyor

2012-01-24T09:27:00.000+02:00

Valerenga maçının meşhur babası geldi aklıma. Konsept değişikolsa da tema temelde aynı.

Baba, oğul ve kutsal futbol üçlemesinin beceriksizhavarilerine / günahkârlarına duyulan isyan / öfke.

Kitabı olmayan bir dinin yazılı olmayan şeriat hükmü: “Pislik olmayacaksın, pis oynamayacaksın”

İspanyolca meali: “Mi hijo no quiere tu camiseta” yani; “Oğlumsenin formanı istemiyor”

Koyu Real Madrid mezhebine mahsup kişilerce Pepe’nin afarozuistenmekte. “Padre” Florentino Perez’in dudaklarına bakıyoruz artık.

Çünkü eğer futbol bir afyonsa, Messi’yle, Ronaldo’yla, Xavi’yle,Benzema’yla, Iniesta’yla, Mesut’la tatlı tatlı uyuşmaktan keyif alan 500 milyoninsanın, kafa açan Pepegiller familyasına ihtiyacı yok.

Yakup Sabri İNANKUR

Foto media.zenfs.com'dan alınmıştır.

Beton Zeminlerin Zulmü

2012-01-23T10:18:00.000+02:00

Yanlış anlaşılmasın (özellikle rantın çamuruna bulanmamış)tribün gruplarına büyük saygım var. Bununla birlikte hiçbirisi Es-Es Bandosukadar eğlenceli, samimi ve oyunun içinde değil. Kendi renklerine destekvermenin, karşı renklere mutlak suretle dışkı atmak olmadığını dosta (varsa düşmanada) gösteriyorlar. Bu nedenle ağızlardan dökülen nahoş kokuları değil,ellerinden dökülen pek hoş melodileri ruhumuza çekiyoruz.

Tribündeki vadi cenderesi Galatasaray’ın futbolunu daraltmakiçin çınlıyor olsa da, saha şartları 2 takım için de aynı cendere acısıydı.

Melih Şendil’in “Lisedetop oynadığımız beton zemin” şeklinde teşbihlediği bu şartlar Fatih Terim’e1 kalabalık orta saha (ve 1 eksik forvet), Ersun Yanal’a 2 kesici orta saha (ve1 eksik oyun kurucu) şeklinde sirayet etmişti.

Ersun Hoca soyunma odasından “ilk hedefiniz Galatasaray sağıdır”emriyle uğurlamış oyuncularını. Volkan Yaman, Tello, Dede, hatta Kamara ısrarlaSabri’nin üzerine çullandılar. Galatasaray kaptanı belli ki rakip avcıların zayıfhalka olarak seçtiği bir yavru aslan niteliğindeydi.

Eskişehirspor ataklarının yarıdan fazlası o taraftan geldi.Ancak gerek Tello’nun karavana ortaları gerekse Ujfalusi-Semih A.Ş.’nin BatuhanKaradeniz’in indirdiği tüm topları zimmetine geçirmeleri Es-Es Bandosu’na gol ziliçaldırmadı. Yine de Eskişehirspor’un oyunu sürekli sola taşıması, Galatasaray’ınen etkili olduğu / oyun kurduğu, bölgeye (yani Galatasaray’ın soluna) topungitmemesine, dolayısıyla Galatasaray’ın hücumda etkili olamamasına sebep oldu.

İşte o garip “Kazım’ın sağ bek olması” kararının açıklamasıburada.

Terim orada Sabri’nin defansif yönlü bir başarısının olmadığınıgördü (Sarıoğlu 1 top çalma, 9 isabetli pasla oynadı). Eskişehirspor’un oradanpek becerikli hücumlar yapamadığı zaten açıktı. O kanadı işler hale getirmekiçin topu kullanabilen, dikine gidebilen bir oyuncu kullanmak istedi. Oyuncununsavunma yönündeki zayıflığı mevcut durum sebebiyle göz ardı edilebilirdi.

Teoride mantıklı bir sonuca ulaşan Kazım denklemi, pratikteGalatasaray hücumuna beklenen katkıyı yapamadı. Önce zemin, sonra SercanYıldırım’ın gol bölgesi yerine kenarlara yaptığı savruk driblingler Galatasarayhücumunu iyiden iyiye dengesizleştirdi. Eskişehirspor’un 1 puanın sıcaklığını kucaklamayaniyetlendiği, Galatasaray’ın baskı kurmak istediği son 20 dakika ise öğle teneffüsü futbol şölenine döndü.3-5 kişi hariç herkesin topun peşine düşmesi, anlamsız noktalara yapılankoşular, gereksiz yerlerde atılan şutlar, bazen dövercesine pres, bazen herkesintopu bıkkınca izlemesi, alabildiğine bir karmaşa…

İki takımın oyuncuları da, teknik kurmayları da bu hengâme için zemini suçlamakta.

Demek ki lisede yaptığımız harala gürele maçların yegânesuçlusu o beton zeminmiş onu anladık. Hala krampon teknolojisinin, kundura teknolojisiyle eş değer olması da 21. yüzyılın insanlık ayıbı olsun.

Yakup Sabri İNANKUR

Pepe’nin Özrü!

2012-01-19T23:23:00.000+02:00

Özür diledi Pepe.

Kabahatinden büyük demeye dilim varmıyor, elim de gitmiyor. Bukabahat yığınından daha büyük bir şey görebileceğimizi sanmıyorum. Gerçi düngeceki kusursuz şaheseri aksesuarsız yalın durmuştu zaten. Buyrun size tüy tadındabir özür.

“ Dünkü hadisenin istemeden olduğunu belirtmek istiyorum. Bununla birlikteeğer gücendirdiysem Messi’den özürdilemek istiyorum. Bütün yaptıklarım takımım ve camiam içindi. Tüm kalbimle veruhumla oynadım. Meslektaşımı incitmek gibi bir maksadım yoktu”

Öncelikle dünkü hadise gayet bilerek veisteyerek oldu. Çaktırmadan ama hesap ederek ele doğru attığı adımı insanların anlayamayacağını düşünmek dün akşamki oyunu! kadar terbiyesizce. 500 milyon insanı aptal yerine koymaya çalışmak daen son George W. Bush’a nasip olmuştu.

Messi’den özür dilemek istediğinibelirtmiş ancak şarta bağlamış; “eğer gücendirdiysem”. O pozisyonda Messi’ninparmakları kırılabilir ya da çıkabilirdi “eğer” tam o esnada yerden kalkmakiçin sol elini destek yapsaydı. Eminim o zaman çok gücenirdi. Şimdi ise kızgınolduğunu düşünüyorum, tıpkı bizler gibi.

Son olarak kalbiyle ve ruhuyla oynamakısmı… Benim favori bölümüm! Kalp ve ruh dün akşam bazı takım arkadaşlarında vetüm Barselona takımında fazlasıyla mevcuttu. Kimse çirkefleşmedi, en azından budenli. Ayrıca eğer bir kalbin varsa, futbolun en nadide çiçeklerinden birininüzerine basmak yerine, elinden tutup kaldırmak niyetiyle gidersin o bölgeye.

Özür şöyle birşeydir: “Yaptığım herşeyden pişmanım. BaştaMessi ve Barselona olmak üzere, kendi takım arkadaşlarımdan, taraftarlardan vebizleri izleyen milyonlardan özür dilerim” Kalbi olanlar için bu minvalde cümlelerdiraşağı yukarı.

Pepe’ninözür metni ise benim dekoderimden geçip algı mahkememe şunu haykırmaktadır. “Hiçbirşey için üzgün değilim. Dün geceye yine dönsem aynı şekilde davranırdım.Haftaya zaten -hocam bana şans verirse- yeni şovlarımla karşınızda olacağım.Şimdi cehenneme kadar yolunuz var”

Bilmukabele Pepeciğim bilmukabele…

Yakup Sabri İNANKUR

Barselona: İnancıyla, Tutkusuyla, Ruhuyla

2012-01-19T14:45:00.000+02:00

Size Avrupa’nın en kısa boy ortalamasına sahip takımının,aynı zamanda kornerden en az gol yiyen takımı olduğunu ve hatta bununlabirlikte kornerden en çok gol atan ilk 3 takım içinde olduğunu söylesem banainanmayabilirsiniz. Ancak hepiniz Barselona’ya inanırsınız. Onları bu denli mükemmelyapan da inanılmazları, inanılır kılmak…

XavIniesta ve Messi’nin yüksek pas oranı ağızların vekalemlerin balıyla futbol sohbetlerine döküledursun, bendenizin ilgisiniBarselona’nın passız felsefeleri daha çok çekmekte.

Dün akşam Hamit’in, Ramos’un, Coentra’nun, (futbol bataklığı)Pepe’nin üzerinden uça uça giden top, Puyol’un uçan alnıyla buluştuğu anda sadecemaç değil, aynı zamanda Kral Kupası da, Madrid topraklarından uçmuştu kanımca. Barselona’yısadece koca bir pas demetinden ibaret gören Mourinho, belli ki yan topdikenlerini budamayı düşünmemiş ya da unutmuştu. Tam rakibi eline aldığını sandığıanda da batan dikenler yüzünü buruşturdu haliyle.

Daha önce yazdığım Barselona-Milan maçı yazısında Barçasavunmasının hava topu hadisesinin, başarılarının gizli eli olduğundanbahsetmiştim. Rakip takımlar yerden akamadıkları Barselona kalesini zaman zamanhavadan bombalamaya çalışıyorlar. İçeri gönderdikleri ortalar çoğunlukla Piqueyerine Puyol’un üzerine doğru iniyor. Mantıklı görünen bu durum aslında büyükbir hata. Carles Puyol her 100 hava mücadelesinin 71’inden “alnının” akıylaçıkıyor. Kendisinden 14 santim daha uzun Pique’ye göre 16 puan daha fazla. Buüstünlüğü hücumda da bariz bir şekilde, dün akşam da tatbik ettiğimiz üzere, ortada.Rakip savunma Pique ile uğraşırken, kaptan; zamanlama, doğru yere koşu vezıplama dallarında açık öğretim ihtisas yaptırıyor. Boyu ve yaptıkları ileorantıladığımızda hava toplarında dünyanın en etkili oyuncusu olduğunusöyleyebilirim. En son; Capello’nun yangında ilk kurtarılacak listesininbaşındaki Panucci’de bu denli hava komboları izliyorduk. İlginçtir Panucci de kariyerininilk safhalarında sağ bek idi.

NEDEN HAMİT?

Maçtan önce, 11 isme bakarak hocanın kafasında hangi tilkilerhangi istikametlere voltalar atmakta anlayabiliriz. Real Madrid orta sahası 2kesici (1 kesici, 1 biçici de denebilir), 1 de defansif oyun kurucudanoluşuyordu. Barselona pas sağnağının en şiddetli olduğu orta saha ile savunmaarasındaki hatta, Mourinho kalabalıkların şiddetine güveniyordu. Merkezikuraklaştıran bu düşünce tarzı golü kenarlara bırakmak zorundaydı. Bu nedenlebekler orta saha özellikli oyunculardan oluşmalıydı. Top yapabilen, dikinegidebilen, topu oyuna hızlı sokabilen anlayıştaki ayaklarla, Ronaldo ve Benzema’nınönündeki geniş alanlar Madrid skor tabelasını bereketlendirebilirdi.

Görevini iyi yaptı Hamit Altıntop. Sıkı bir gümrük memurugibiydi. 12 kez Iniesta ile göğüs göğüse geldi ve bunların 8’inde vize vermedi.Ancak 4 kaçak girişe engel olamadı. Iniesta bu sefer de Casillas ve direklerinortak operasyonuyla püskürtüldü. 2. golde hata pastasından bir dilim de O’nunpayına düştü. Fakat dikkatle incelenirse maç boyunca O’nun yardım çığlıklarınauzak kalan Ronaldo’nun, bu pozisyonda da bomboş Abidal’e koşmak yerine, tersistikamete (anlamsızca) hafif tempo yürümesiyle bu acı pastanın servisine “yardım”ettiği görülmekte. Tabii şef Messi’nin zekâsı creme de la creme lezzetindeydiher zaman olduğu gibi…

KİRLENMEK ÇİRKİNDİR:PEPE

Neler yaptığını anlatacak da, tartışacak dadeğilim. En nefret ettiğim, en sahada görmekistemediğim futbolcular çukurunu tek başına dolduracak kadar büyük bir bataklıkPepe.

Modern dünya futbolunun Yesiç’i. En güzel duygularımızınkatili…

Ciddi anlamda şunu merak ediyorum; soyunma odasındaarkadaşları "senin derdin nedir amigo" demiyorlar mı? Mourinho Pepe’yi savunacak mı? HattaReal Madrid yönetimi bu terbiyesiz adamı hala kulüpte tutacak mı? Butragueno,Hugo Sanchez, Hierro, Raul, Guti, Casillas ile öğrendiğimiz Madrid'in,Pepelerin çizgisinde anılır olmasının da son yıllarda antipatiklik denizindekulaç atmasının da tek sebebi var. Balık Florentino Perez’den kokuyor. Korkarımyakında Real'in "efendi"leri de bu değişimden nasibini alacak.Xabi Alonso dün bunun sinyallerini verdi. Bilirsiniz, tüm renkler hızlakirlenirken birincilik beyazın olmuştur her zaman. Bu kir Casillas’a ulaşmadan Bernabeu’da“Yeter Florentino Perez Yeter” sesleri duyarız umarım.

VE BARSELONA

Herşeyin bir fiyatının olduğu, hiçbirşeyin bir değerininolmadığı günlerdeyiz. Arap Şeyhleri, Rus Milyarderleri ile kurumsal bir sektörkadar renkli ve insancıl bir palyaçoya dönüşmekte futbol. Çoğu zaman sıkıntı kıskacının tuttuğu ruhumuz maçıancak gözleriyle takip ediyor. Çünkü aklımız mekanize bir kas yığınını izleyipsindirmeyi kabul etmiyor.

Böyle bir dönemde, böyle bir piyasada, paranın satınalamayacağı ruhlarla, futbola anlam katan bir Barselona olduğu için dünyafutbolunun ne kadar şanslı olduğu gelecek nesiller anlatacak. Çünkü bugündenyarının futbolunu oynayan Barselona, ölmeye yüz tutan futbola yarın bir nefesdaha hayat verecek.

Yakup Sabri İNANKUR

Semih’im Sana Söylüyorum, Gencim sen anla

2012-01-17T15:58:00.000+02:00

Çince’de “kriz” kelimesinin aynı zamanda “fırsat” anlamına gelipgelmediği hakkında sağlam bir malumatım olmamasına karşın, krizin; Türk Futboluiçin nasıl bir fırsat cenderesine dönüştüğüne ilişkin somut gözlemlerim mevcut.

Ekonomik kriz, her yere uzanan çirkin kollarıyla tüm nakitakışlarının ağızlarını tıkarken, Türkiye yavaş yavaş içinde yaşayanların nefesalamadığı, gitgide kuraklaşan bir göle dönmüştü. Bu kuraklık futbol kulüplerinide pek tabii vurmuş, transferler bir kenara dursun, kulüpler eldekileri satıpkaynak yaratma peşindeydiler.

Tam 11 yıl önce Serdar Bilgili yönetimindeki Beşiktaş, ozamanki teknik direktör Christoph Daum’un tabiriyle “şampiyonluğu satan” birhamle yaptı.(Bu tarihten 3 yıl sonra söz konusu tabiri, caiz yapıp yapmadıklarıhala zihinleri kaşırken bu kez Daum bu duruma ses çıkarmayacaktı…) Real Sociedadkulübü ile Genç Nihat Kahveci için 5milyon avroya anlaştılar.

Beşiktaş’ın çocuğu Nihat Kahveci’nin gitmek gibi bir niyetiyoktu. Dönem yöneticilerince “Döner Beşiktaş’a başkan olursun oğlum” diyerekzorla ikna edilmiş, büyüklerince kandırılmış bir çocuğun mahsun ifadesiyle havaalanındanbizlere el sallamıştı.

Ağlayarak ve ağlatarak giden Nihat Kahveci, sonraki 8 yılboyunca yüzümüzü güldürmüştü. Sadece Beşiktaşlılar’ın değil, tüm Türkfutbolseverinin takdir ettiği heyecanla izlediği bir figür haline dönmüştü.2003’te şampiyonluğu son maçta kaybettiğinde kendi takımımız şampiyonluğukaybetmiş kadar üzülmüştük Real Sociedad’a. Altın Top’a aday gösterilmesi, gerçekRonaldo ile birlikte La Liga’da en çok gol atan yabancı olması gibi daha öncetatmadığımız gururlar yaşattı.

Bazen düşünürüm, Nihat kalsaydı buralarda nasıl olurdu, nelerolurdu?

Dünya O’nu şimdi olduğunun yarısı kadar tanır mıydı acaba?

Ne kazanırdı Beşiktaş’ta?

Yahut da Beşiktaş’ta ne kadar kalırdı?

Bunları bilmeye imkânımız olmadığından tecrübelerimizdoğrultusunda benzetme ve akıl yürütme yapabiliriz ancak. Nihat’ın bavultoplamasından 1 yıl önce; Nihat yaşında Avrupa’ya açılmayan / açılmak zorundakalmayan Tugay Kerimoğlu, 30 yaşına gelmiş ve ıslıklar eşliğinde yönünüDolmabahçe’ye çevirmişti ilkin. Sonra Beşiktaş formasıyla yapamayacağınıanlayıp futbolu bırakma kararı almıştı.

Daha sonra yaşlı Tugay’genç Nihat gibi Avrupa’nın kalbürüstü bir takımına sessiz sedasız gitti. 6 yılsonra Sir Alex Ferguson “10 yıl daha genç olsa O’nu alırdım” diyecek, hocasıMark Hughes ise “Alamazdı, çünkü Tugay o zaman Barselona’da oynardı” diye cevapverecekti.

Geldiği yol ayrımında emeklilik yerine Avrupa yazan tabelayönüne sapmasaydı Tugay, Galatasaray tarihinde 10 yıl hizmet vermiş “herhangi biriyi oyuncu” kadar hatırlanacak ve sevilecekti. Avrupa’ya giden Tugay ise 10 yılboyunca yaptığı hizmetten sonra hem Galatasaray’ın hem Türkiye’nin medar-ıiftiharı haline gelen bir isim oldu.

Tugay ve Nihat İstanbul’un “güvenli” sınırlarında kalsa 30küsür yaşlarında benzer sonları paylaşacaklardı.

Her giden Meksika Dalgası yaptırmadı tribünlere elbette. ArifErdem, Hami Mandıralı, Fatih Akyel, Elvir Baliç gibi tutmayanlar da mevcut,Sinan Kaloğlu, Cenk İşler gibi sessiz sedasız orada kalanlar da…

Yahut da Gökdeniz Karadeniz, Tayfun Korkut gibi buralardahakettiği takdiri görmeyip, oralarda hatrı sayılır prestije sahip olanlar daoldu.

Sonuçta sonları Avrupa kapısına burun kıvıran bir (gol kralı)Okan Yılmaz olmadı. Dönüşleri çoğunlukla yine bir büyük takıma oldu.

Tuncay Şanlı giderken Fenerbahçe’nin sembol ismi olduğundandem vuruldu, orta sınıf bir takıma gittiği için transferi küçümsendi. Doğru;Tuncay Fenerbahçe’den daha küçük bir isme, daha küçük bir paraya gitmişti ancakherkesin atladığı bir durum vardı. Arsenal, Liverpool, Man. Utd. Tottenham, Chelseagibi devlerle en az 2’şer kez karşılaşma olanağı yakalamıştı Tuncay. FA Kupası,Lig Kupası, Süt Kupası…vs derken bu rakam artacaktı. Kendini Giggs, Terry,Vidiç, Lampard, Fabregas, Scholes, Gerrard, Cristiano Ronaldo gibi isimlerlesınayacaktı. Oysa daha büyük Fenerbahçe’de, daha büyük paraya kalsa butakımlarla / bu isimlerle yılda 2, en fazla (takımın en başarılı durumunda) 2kez daha karşılaşacaktı.

Görüşü, tekniği, zekası, mentalitesi, kısaca futbolu buradaolamayacak kadar gelişecekti.

Gençoyuncularımız taraftarın "Gerçek Galatasaraylı / Beşiktaşlı / Trabzonlu /Fenerbahçeli” sloganından sıyrılmalılar. Özellikle yaşları 23-25arasında hem olgunluk hem gelişme sınırındayken hem kendileri hem de TürkFutbolu için gidip gelişmeliler.Buranın çapı belli, ne kadar büyüyebilirsin ki? Arda Turan tam zamanındakaçtı/gitti. Burak Yılmaz’ın bu sezon sonunda müsaade istemesi lazım.

Buradakifazla para ve rahatlığın cazibesini anlıyorum. Lakin orada da asgari ücreteoynamayacaklar. Yapmaları gereken 7-8 sene sıkmak. Emeklilik yaşı 58 ve 60 olanbu ülkede o 7-8 yıllık “çalışma süresinin” muhtemelen bu yazıyı okuyan herkesinömrü boyunca biriktireceği paradan fazlasını getireceği de aşikâr.

Benimiçin Türkiye'nin en iyi golcüsüydü Semih Şentük. Nobre ile kıyasa dahikonmamalıydı. En önce duygusal davrandı. İnkar edemeyeceğimiz biçimde parayı+rahatıseçti, bugünkü durumdan kendi mesul maalesef. Kısaca; bugün Mersin'egitmem dememek için 3-4 yıl evvel "Deportivo'ya gideceğim" demeliydi.

BugünFenerbahçeliler Stadın isminin Lefter Küçükandonyadis olarak değiştirilmesinitartışırken belki onların torunları birgün “Lefter Küçükandonyadis” Stadı’nınyedek kulübesinin isminin “Genç SemihŞentürk Yedek Kulübesi” olarak değiştirilmesini tartışacaklar.

Semih’in Fenerbahçeliliği’ni değil, verdiği kararları sorguladığımınaltını çiziyorum. Bundan sonraki kararını verirken duygusal olmamalı. Zira Genç Semih'in gitmek istemediği Mersin İdman Yurdu; 32 yaşındakiyaşlı Nobre'yi parlatıp Fenerbahçe'ye "yeniden" gönderen takım.

Yakup Sabri İNANKUR

Bir gun Fenerbahceli'yiz

2012-01-14T18:15:00.000+02:00

Biz O'nu izlemedik. Baba Hakki'yi, Metin Oktay'i izlemedigimiz gibi.

Gonlumuzdeki renklerin sararmis sayfalarinda hep onlari gorduk. O renkleri gonlumuze aslinda onlarin koydugunu ogrendik.

Simdi Ordinaryus de son macina cikiyor. Sahada büyük usta Ordinaryüs Lefter, tribünde sarı lacivert, sarı-kırmızı, siyah-beyaz, bordo-mavi, yeşil-beyaz ve tüm renkteki formaları ile futbol severler yarin son macinda orada olalim.

Metin Oktay'a' Baba Hakki'ya da selamlarimizi iletelim boylece.O, Baba Hakki'ya saygisindan omur boyu Fenerbahceli olmustu. Ben O'na saygimdan 1 gunlugune Fenerbahceli olmusum cok mu?

Tesadüf?

2012-01-12T17:33:00.000+02:00

Belli ki maçtan önce Carvalhal Beşiktaş tarihine birgözatmış. Çanakkale Dardanel önündeki Briegel’in, Konyaspor önündeki Del Bosque’nin,(ve rakibi) Gaziantep Belediyespor önündeki Schuster’in yaşadığı tesadüfler kendisine “ilham” vermiş. 4gün önce Ankara’da alınan duşun da soğukluğu hala üzerinde olduğundan tarihebaşka bir (kötü) tesadüf yaşayan hoca olarak geçmek istememiş.

Carlos Hoca maçtan sonra “Bütün maçlar benim için ciddiyet taşıyan maçlardır. Hiçbir gençoyuncuya, genç olduğu için kurabiye vermem” dedi. Her ne kadar bizler kafamızda BurakKaplan’lı, Atınç Nukan’lı, Tanju Kayhan’lı hatta Joao Alves’li, Mehmet Akyüz’lükadroları FM oynuyormuş hassasiyetiyle çoktan dizmiş olsak da hocanın kararınasaygı duymalıyız. Bazen bir oyuncu yedek kaldığı için basına yakınıncakızıyoruz. Aynı saygıyı yorumcu/forumcu/yazarlardan da beklemeliyiz öyleyse. Kılıçtankeskin kelimelerle eleştiri sınırlarının dışına akınlar düzenlemek iyiyi/huzurudeğil, kötüyü/kaosu getirir.

Yayın kurumları maç için uygun gördükleri yorumcuları buminvalde seçmeliler. İşlerini tesadüfebırakmamalılar. Simao’nundurağan, eski performansından uzak, silik görüntüsünü izliyoruz/biliyoruz/anlıyoruz.Her 5 dakikada bir bunu duymak ne bizi ne Simao’yu daha iyi yapıyor.

Halbuki o esnada bendenizin (daha fazla) duymak istediği,tribündeki 3000 çiçeğin tiz estetiğiydi. Bu kadar kötühavada, bu kadar cılız bir maça gelen, stadı çığlık yerine tezahüratla çınlatanhanımlara tebrikler. Kimsealınmasın (ya da alınsın dilerse) beylerden daha iyi bir performansgösterdiler. 33 farklı tezahürat yaptılar. Sanırım bu bir rekor. Beleştepe ileyapılan “Kartal gol gol” ve “Efsane” tezahüratları tribün tarih kütüğüneçakılan yıldızlar oldu. Bu bize; orada toplanan 3000 yüreğin tesadüfen değil, planıyla programıylatribüncülük geleneğinin içgüdüsüyle birarada olduklarını gösterir.

Genelde saha dışına dem vurduk. Bu sefer de böyle olsun. Sahaiçinde performans düşüklüğü yaşayan bir Beşiktaş var. Bakalım doğal bir iniş mibu, sadece tesadüf mü, yoksa camianıniçinde yaşanan değişikliklerin doğum sancısı mı? Bunu bize, en büyük öğretmenimizzaman anlatacak.

Ruhu şad olsun, Rahmetli Kazım Kanat olsa; “Tayfur Havutçu’nun dönüşünden! sonra BeşiktaşFutbol Takımı’nda performans düşüşü var, dikkat!!!” yazardı. Ünlemlerigözümüze saplardı ki, uyuklayan beynimiz uyansın.

Ben ünlemleri şimdilik cebimde tutuyorum. Sezon içindeperformans düşüşleri olağandır zaten. Hem, herşey yolunda ki kaptanların yüzlerindengülücük eksik olmuyor. Beşiktaş Takımı’nınson 3 maçlık futbol inişinin, tam daTayfur Havutçu’nun çıkışına denkgelmesi sadece tesadüf olmalı…

Messi Messi Messi!

2012-01-09T23:15:00.002+02:00

Çölde vaha mı, uzaylı mı, neyin nessi olduğu anlaşılamayan bircisim mi, kuş mu, uçak mı?

Tanımların kuruttuğu dudaklarda hep o isim yeşeriyor.

Messi Messi Messi…

2011’in de en iyisi!

3 sene üstüste şampiyon oldu, futbolun kralı oldu.

Haketti mi? Kesinlikle.

Şimdiden Barselona efsanesi olan bu “çocuk”için dünya üzerinde kıyaslanacak herhangi bir futbolcu yok. Tarih imparatorluğunun tacı için dünya dışındanbaşka bir figür var önünde; Maradona. O totem de 2014’de kırılacak mı onubekliyoruz.

3 hafta önce başka bir efsane; Marco VanBasten O’nu sadece dünyanın en iyisi değil, aynı zamanda ilham verici ve doğuştan lider olduğu için de izlenmesi gerekilenbir figür olduğunu söylemişti.

Kısaca iyi oynayan (yine ve yine) kazandı.

Adidas da dumanı üstünde reklamı piyasayaverdi.

“Takımım, hayranlarım,ailem, arkadaşlarım, takım arkadaşlarım… Bu (altın) topu doğrudan sizepaslıyorum” Lionel Messi

Arap Futbol Baharı

2012-01-06T13:13:00.000+02:00

Pek sevmiyorum bu adlandırmayı. Çünkü baharı seviyorum. Arap’ıda severim. Gerekirse şarabı da içerim. Yalnız bugün kıştan çıkıp bahargeldiğine inan(dırıl)an zihinlerin, 2-3 yıl içinde son baharlarından çıkıp kışagittiğini göreceğine inandığım için hem Araplar hem de (ilk)bahar adınaüzülmekteyim içten içe. Umarım yanılırım. Sadece Araplar’ın değil, tüm uluslarınkendi kendini yönetebildiği, yaban ellerin sahte baharlarında çürümediği gelecekleride yaşayabiliriz bir gün İnşallah…

Yazı iyiden iyiye sübjektiflik kıtasına geçmeden, köprüdenönceki son çıkışta futbol semtine döneyim. Teleskobumuzun “objektif”ayarlarıyla ince ince oynayarak Kuzey Afrika’ya odaklanalım.

Matthew Barrett’ın,footballspeak.com’da yayınlanan analizinde ilginç sonuçlar ortaya çıkmış. 2011’de kaynamaya başlayan Tunus, Libya,Sudan, Fas ve Cezayir’in iç sorunlarını “çözdükten” sonra Ulusal Takım bazındadaha iyi sonuçlar aldığını görüyoruz. Hatta Sudan, 2010 yılında Güney meselesindenkafasını kaldırdıktan sonra diyagramda neredeyse dik bir doğruylagöstereceğimiz bir çıkış yakalamış

Tabloyu kelimelere ufalayalım biraz.

6 Ulusal Takım; 53 maçta 87 gol kaydetmiş. Bu; maç başına1.64 Pektemek. %45 galibiyet oranıyla ortalama bir performansları var. Ayaklanmalardanönceki yılda ise 60 maçta 79 gol (maç başına 1.32 gol) ve %33’lük bir galibiyetoranı var.

Libya, Cezayir, Mısır, Tunus gibi ülkelerde futbolunyasaklandığı dönemde dahi bu artış görülmüş. Stadyumlarda başlayan devrimlereaşinayız zaten. Taraftarların sloganları, futbolcuların gol sevinçleri dahi birbaşkaldırıya dönünce yasaklar başlamış. Tabii bu yayılan ateşi durduramamış.Uyku Tulumları uyandırma servisi olurken, futbolcular, teknik direktörler deülke liderlerini artık bir “baba” figür olarak görmemeye başlamışlar.

Lideri ülkeye eşitleyen denklemler parçalanmış ilkin. Libyakalecisi Samir Abbud, Afrika 2012’ye gitmeyi hak kazandıkları Zambia maçındansonra “Bu galibiyet 1 kişi için değil,tüm ulusumuz içindir. Devrimimiz içindir” röportajıyla simge olmuşülkesinde.

Cezayir stadyumlarında rahatsız tezahüratlar çınlamayabaşladıktan sonra Ulusal Takım ardarda 3 galibiyet almış. Oyuncular buperformans artışını “Çok acılar çektik.Zor günler bizi daha güçlü yaptı. Sahada sadece futbol yoktu, biz vardık artık,tüm Cezayir. 1 kişi için değil, 1 ülke için oynadık!” şeklinde yorumlamışlar.1.25 gol ortalaması ile oynayan Cezayir, bahar döneminde 1.75’e çıkarmış buoranı.

En iyi çıkış (ya da en güçlü etki diyebiliriz bakış açısınagöre) Sudan’da görülmüş. 1 yıl önceki 1.13 gol, %25 galibiyet ile bugünkü 1.79gol %53 galibiyet arasında Klimanjarolar var.

Futbol öylesine güzel ki; kendi yarattığı ilhamla uluslarıyeşertip, ulusların heyecanıyla kendini besleyerek yine uluslara mutlulukverebiliyor.

Arapların mutlak gerçek, saf bir baharı var mı bilemem amafutbollarında açan çiçeklerin kokusunu buralardan duyuyoruz.

Yakup Sabri İNANKUR

Sislerin İçinden

2012-01-05T11:57:00.000+02:00

Son 10 yılın en popüler futbol istatistiğinin artık günümüzdeen içi boşaltılmış, en amacından sapmış istatistik olduğunu kanıtlamak için Beşiktaş’ıizleyebilirsiniz.

Stoke City maçında %65, Kardemir Karabükspor maçında %45 vedün akşam Eskişehirspor önünde %55 topla oynama oranıyla oynadı Beşiktaş. Bu 3maçın ortak özelliği; Beşiktaş’ın oyuna hakim olan, daha iyi oynayan, galibiyetidaha çok hakeden ve hakettiğini alan taraf olmasıydı. Kara Kartallar işinegeldiğinde topu hükmüne alıyor, işine geldiğinde topu misafirine veriyor ama işbittiğinde keyifle duşa giden taraf oluyor.

Metinlerin, Rızaların, Sergenlerin hocası Serpil Hamdi Tüzünson röportajında şöyle diyordu: ”Topa ne kadar sahip olduğunun önemi yoktur…Önemliolan topa sahip iken ne yaptığın ne yapmadığındır. Topa sahip değilken de neyaptığın ne yapmadığın aynı derece önemlidir”

Ne yapıyor Beşiktaş topa sahipken?

Hızla rakip kaleye akıyor. Fernandes komutanlığında 20-30metrelik orta menzilli paslarla rakip ceza sahasına sızıyor. Kenar oyunculariçeri katederken kanat bekler ve Ernst rakibin kontraya kalkacak oyuncularınınönüne barikat çekiyorlar. Dönen 10 toptan 7’si yeniden Beşiktaşlı ayaklara geliyor ve oradan da rakip cezasahasına yeniden dökülüyor.

Bunun için topu oradan oraya gezdirmenize gerek yok. Gerekvar diyenlere Mourinho soruyor:”3 pasla gole gidebilecekken neden 100 pasyapayım?”

Beşiktaş sadece dinlenmek istediğinde pas yapmaya başlıyor. Ne zaman isterse!

Ersun Yanal önde savunmayı kurarken, Ernst-Fernandes’isıkıştırma ve dönen topları kazanma güdüsü vardı içinde. İlk 10 dakikada Eskişehir’inBeşiktaş’a %72’ye %28 üstünlüğü vardı ancak bahsettiğimiz gibi bu Beşiktaş’ınpek umrunda değildi!

Beşiktaş ülkenin en çok terleyen takımı. En yakın rakibinden13 maç fazlası var, henüz ocak ayında olmamıza rağmen…

Bununla birlikte, son 5 yıl içinde en çok bu sezon bu kadar üstüste maçı güvenle izliyorBeşiktaşlılar. Avrupa’da ve ligde artık belli bir futbol kalitesinde yürüyenbir Beşiktaş var.

Bir standartı var. Sonunu boşverin beraber yürümenin tadınıçıkarın. Sislerin içinde olsa bile…

Yakup Sabri İNANKUR

Not: Fotoğraf DirenJK/Twitter hesabından alınmıştır. Kaynak: http://twitpic.com/8375c0

Saygınlığım Baki, Ben Ruhumu İstiyorum

2011-12-30T14:10:00.000+02:00

Bir şirketin ne kadar zenginleştiği (ya da fakirleştiği) ileesasen çok ilgili değilim. Hatta gelirlerini istihdama çevirip, iş imkânısağladığı, ekonomiye katkıda bulunduğu için sevinirim.

Son üç yılda Demirören Holding gelirlerini %85 arttırarakmüthiş bir başarı gösterdi. Demirörenler bu (yaklaşık) 550 milyon TL’likartışın sonucu en zengin 100 ailenin içinde 21 sıra yukarı çıktılar.

Türkiye’nin en saygınailelerinden biriydiler zaten, son dönemdeki başarılarıyla da güçlerini iyideniyiye pekiştirdiler.

Türkiye’nin en saygınailelerinden bir diğeri olan Beşiktaş Jimnastik Kulübü’nde:

Aynı 3 yılda özkaynaklar186 milyon TL eksildi.

Aynı 3 yılda Beşiktaş’ın giderleri85 milyon TL’den 192 milyon TL’ye fırladı. Yani 107 milyon TL arttı.

Buna mukabil gelirlerdeki artış 60 milyon TL.

“Muhasebe 101” dersini alan 1. sınıf öğrencisinin önüne butabloyu bırakırsanız şu denklemi yazar;

+60-107-186= -233milyon Türk Lirası

Hatırlatıyorum bu rakam (-233 milyon TL) 3 senelik bir “saygınlık”tır, 8 yıllık iktidar döneminin kabaca 3’te1’i. Bu rakama; Sn. Başkan’a olan borç, Sn. Adalı’ya olan borç, basketbolculara,voleybolculara, hentbolculara, tekerlekli sandalye basketbol takımına ve uçankuşa olan borç dahil değil.

Ortada kazanılan bir saygınlık varsa, bu Beşiktaş’ın kazandığı değil, kazandırdığı bir niteliktir ancak!

Keşke sadece rakamlardan ibaret olsa Beşiktaş’ınkaybettikleri.

Bu son 3 senede Beşiktaş tarihinin ve tribün tarihinin enrezil olayını yaşadık. Denizlispor maçının ortasında, kadın, çocuk, genç, yaşlıdemeden; “yeter” diyen, demeyeyeltenen herkesi tekme, tokat, yumruktan geçiren ve aslında Beşiktaşlılığı öldüresiyedöven “Beşiktaşsızlar” gördük.

2 kupayı dahi unuttuk,o kepazeliği, o korkaklığı, o yavşaklığı unutmamız mümkün olmadı.

Dayağa çıt çıkmadı, lakin “takıma dönün” emri gecikmedi. Sankibugüne kadar Beşiktaş’a sırt çevirmişiz gibi! Ahmet’i durdurken Seba’ya “karşı”yürümekten nasır tutan ayaklar, kremlendi ve yerlerine oturdu. Quaresma’ya,Guti’ye desibeller gitti. Dayağı yiyen öz be öz Beşiktaşlılar da unutuldugitti. Bir daha da gelmediler.

Tıpkı yaşı 40’ın üzerinde olan abilerimizin de artıkgelmediği (ya da nadiren geldiği) gibi.

Beşiktaş’ın bu kadar şımarmasına dayanamadılar belki de…

Tribünler de Sn. Başkan’ın istediği düzeyde “temizlenmiş”oldu böylelikle.

Zaten hayata dair ilk küskünlüğümüz de “yanımızda” sandığımızkişilerin “karşımızda” olmasını anladığımızda başlıyormuş.

15 sene önceki taraftar profiliyle şimdiki arasında bu fark,15 sene önceki Beşiktaş’la şimdiki arasındaki fark kadar barizse, bu 15 seneönceki başkanla şimdiki arasındaki farktan olabilir mi?

“Halk gitgide liderine benzer” diyen filozof haklı görünüyor,ne dersiniz?

Bendeniz mahalle maçlarında Gökhan, Rıza, Ziya, ama en çokMetin olurken, Beşiktaş herkesin 2. takımıydı. Azdı Beşiktaşlı fakat mahallenin ağır abilerinin takımıydı.Herkes saygı duyardı Beşiktaş’a. Beşiktaşlılık;bir futbol takımına aidiyeti değil, birduruşu ifade ediyordu.

Şimdi yine aynı bendeniz ömür maratonun yarısına tık nefesvarıyorken Beşiktaş; Fenerbahçeliler’in en sevmediği, Galatasaraylılar’ın ise 3.büyük olarak çok da önemsemediği, artık torun sahibi olan ağır abilerin isehüzünle izlediği bir futbol takımınadönüştü.

5 yıl öncesine kadar FIFA’ya gidip Beşiktaş’ı arasanız, tozluraflarda 1-2 klasör takdir görürdünüz. Şimdi gitseniz FIFA’da en çok davası olan kulüp plaketiyle onurlandırırlar!

Sn. Başkan’ım;

Artık dünya kulübü olduk diyorsunuz…

Beşiktaş’a saygınlık kazandırdımdiyorsunuz…

Eminim inanan, şımaran, göğsü kabaran vardır, sloganları dahazırdır.

Ve varsayalım ki haklısınız.

Ben hepsine, herkese tek bir soru soruyorum.

Ruhunu kaybeden dünyayı kazansa ne çıkar?

Beşiktaş J.K. Başkanlık Makamı’na saygılarımla…

Yakup Sabri İNANKUR

Bir Nefes Futbol

2011-12-23T00:31:00.000+02:00

Kirli, çürümüş ve leş gibi kokan birtabutta hava boşluğu aramak aslında yaptığımız. 90 dakikalığına izinalabiliyoruz adına sorumluluk ya da zorunluluk denilen azaplardan. Büyük usta Lucescu’nun tam 7 sene evvel CeausescuRomanya’sı diye tarif ettiği o gri ve solgun sokaklarda yürüyüp hayatımızınrengi olan “saf” futbolu arıyoruz, usanmadan.

Bu yüzden Fernandes’iizlediğimizde dudaklarımızın kenarları kulaklarımıza kayıveriyor. Bu yüzden kendisineemanet edilen cevheri sabır ve titizlikle işleyen Carlos Hoca’nın vitrine koyduğumücevher gözlerimizi kamaştırıyor

2.5 günde bir maça çıkan Beşiktaş, yorgunluktan beslenen efsane maratoncular gibi katettiği her metrede daha çokaçılıyor. Karabükspor karşısındaki Beşiktaş’ın orta saha oyuncuları yarısahalar arasında toplamda 500 kezden daha çok gidip geldi. Bu kadar koşanFernades’in, Ernst’in, Veli Kavlak’ın isabetli pas sayısı Karabükspor’unsahadaki 9 oyuncusunun toplamından fazla!

Portekizli hocanın isteği; topave oyunun kontrolüne sahip, mücadeleci bir oyun anlayışı. Rakibi ısırırkenaynı zamanda topu oradan oraya dolaştırarak savunmayı (uyutup) en zayıf haliyleboşluklarla dolu bir anında yakalamak, fuleli oyuncularının koşu yollarınaderin paslar göndermek. Hızlı ve net! Avını saatlerce bekleyip tuzağa düşürenavcı gibi…

Bu futbol tarzının üçönemli noktası var, iyi bir alan savunması, kazanılan topların da koşuyollarına hızlı aktarımı ve bunu düşünecek, uygulayacak oyuncular. İlkiniEgemen, ikincisi Fernandes önderliğinde gerçekleştiriyor Beşiktaş. Yalnız 3. Bölgedehala sıkıntısı var. Buradaki temel sıkıntı pozisyona girme zorluğu olsaQuaresma-Simao susuzluğunun baş ağrıttığından söz edebilirdik. Halbuki Beşiktaş,Karabükspor’dan neredeyse 2 kat fazla topa dokundu, 2 kat fazla şut attı, 2 katfazla topla zaman geçirdi ama 2’yi atamadı. Hücum oyuncuları topla buluşuyor,kale önünde gol pozisyonu da yakalıyorlar burada sorun yok. Sorun bütünbunların gol demek olmaması. Pozisyonlara gol dedirtecek tek oyuncu kenardaolduğu için böyle bir skor yoksunluğu ortaya çıktı.

Varsın olsun,tabelada ne yazdığıyla genelde ilgilenmem zaten.

İddianamelerdekravatlı holiganların günahlarını, saçmalıklarını ve küfürlerini okumaktangünlerdir bunalmıştık, başımız dönmüştü. Sahada baş döndüren bir futbolizleyince biraz nefes aldık en azından.

Yakup Sabri İNANKUR

Yeni Bir Hakan Şükür Yok

2011-12-22T10:15:00.000+02:00

Hafta içi Abdullah Avcı Türk futbolunda forvet sıkıntısıyaşandığı ve Hakan Şükür seviyesinde bir oyuncumuz olmadığı ile ilgili bireleştiriyi güzel bir ifadeyle yorumladı: “Yenibir Hakan Şükür bulmak kolay değil. O’nun tipinde olmasa da O’na yakınperformans sergileyecek çok genç oyuncularımız var. Onlar üzerinde çalışacağız”

Bu yanıtı çok sevdim. Avcı bu konuda yakınabilir, UlusalTakımın en büyük sorununun bu olduğundan dem vurabilirdi. Bunun yerine elindeki “başka tipte” genç oyuncuları kullanacağını vurguladı.

Son 5-6 yıldır olduğu gibi bu sezona da 2000 ruhunu çağırarakbaşlayan Galatasaray’da da Fatih Terim ile birlikte ilk akla gelen Hagi veHakan Şükür’dü bittabi. Terim kendinde başlattığı değişimi 2000vari takımkurarken de devam ettirdi. 10 numara; Hagi’nin zıddı Melo oldu, 9 numara iseElmander.

İsveçli oyuncu bir Hakan Şükür değil. Öyle olmak iddiası dayok zaten. O’nun misyonu daha farklı. Orta saha ile Engin/Riera/Baroş arasındakikıraç alanı futboluyla, enerjisiyle sulayarak bereketli kılmak peşinde. Muslera’nıngüdümlü toplarını indiriyor, sırtı dönük alıyor, yüzü dönük veriyor, şutatıyor, dribling yapıyor. 2012 model Galatasaray’ın neye ihtiyacı varsa onuyapıyor. Pozisyon bilgisi o kadar iyi ki, şöyle bir sahne kazıdı aklıma: 67. dakikadaEmre Çolak soldan orta yapmak üzereydi içeride 4 Manisalı 1 adet de Elmandervardı. Top İsveçli’ye gelebilse kesin goldü. 20 metrelik bir hat üzerinde (alanpaylaşımını doğru yapabilmiş) 4 oyuncu arasında bomboş kalabilmişti Elmander.

Manisaspor’un Mourinho tarzı hıza dayalı futbolu joshuaSimpson ve Isaac Promise’in formsuzluğuyla fren yapmaya devam ediyor. Yiğit’inkırmızı kartıyla motoru da kapattılar. Yine de dün Manisaspor 9 kez bu hızlıhücumlarını sergileme fırsatı buldu ancak 5 kez Melo’ya takıldı. Melo bu 5 “takma”nın4’ünü Engin’in, Riera’nın ve Elmander’in koşu yoluna pasladı. Yani başka birdeyişle kabaca her 2 Manisasporatağından biri, Galatasaray atağı olarak geri döndü TT Arena’da.

Melo’dan sonra Galatasaray’ın en isabetli pas oranına sahipoyuncusunun Fernado Muslera olması Galatasaray (ve Türk futbolu) adına başkabir yenilik. Uruguaylı kalecinin 13 pasının 11’i, takım arkadaşlarının göğsündeve ayağında yumuşamış. Bunlardan 4’ü 40 metrenin üzerinde bir mesafeyi aşmış. Cordoba’dansonra bu denli oyunun içinde olan bir kaleci görmemiştik 783.562 kilometre kareliktopraklarda. Bu yüzden bu kadar geniş bir alanda hala Hakan Şükürarıyor/bulamıyor olmamız da normal. Altyapılardan bir Bienvenu, bir Edu, birHenrique dahi yetiştiremediğimiz düşünülürse yeni bir Hakan Şükür için (bumentaliteyle) bir 50 yıl daha beklememiz lazım.

Yakup Sabri İNANKUR

Kırmızı-Lacivert Bir Monet Tablosu

2011-12-17T16:15:00.000+02:00

Misafirliktesiniz. Sohbetler,kahkahalar, çaylarla dillerden akan bal, kapı eşiğinden apartman boşluğunataşarken, birden evsahibi ayağa kalkıyor ve iyi geceler dileklerini ardındabırakıp yatmaya gidiyor. Sol bileğinize bakıyorsunuz, saat yirmibir sıfır sıfır…

Hakaret, terbiyesizlik, ayıp gibikelimeler aklınıza gelmiyor. Aksine saygı duyuyorsunuz. Böyle bir erdem önünde reveranslar, temennalargönlünüzde saltolar atıyor. Çünkü O, Bülent Korkmaz. Alemler akadursun, Ohergün saat 21.00’da yastığıyla olan buluşmasına asla geç kalmıyor, sabah 6.00’dagüne hazır olabilmek için.

Teknik direktörlük karnesi nekadar yıldızlı olur bilemem ama ben Bülent Korkmaz’ı camlı masa arkasında yorumyaparken görmek yerine, taç çizgisi kenarında görmeyi daha çok seviyorum.

Kalabalığın istatistikleri 4yönlü bir istikamette seyredursun, Necmettin Şeyhoğlu’nda, sezonun enheyecanlı, en güzel, en hareketli, en skorlu futbolunu izledik.

Barselona zerafetiyle ince ince boyanan 2 takım, kırmızıların lacivertlere karıştığı bir Monettablosu kadar estetik bir oyun sundular izleyenlere.

Farkında mısınız, 55 sezoniçerisinde en bol soru işareti barındıran sezon bu olmasına rağmen, aynızamanda en joga bonitocu hocaların da ünlemler koyduğu bir sezon geçirmekteyiz.

İlk yarı 3-2, ikinci yarı 0-3. İkitakıma sanki faul yasaklanmış gibi akan bir oyun. Dikkatimi cezbeden iki olayoldu. Dakika 67’de Mersin İdman Yurdu tam 6 oyuncu ile hücum yapıyordu. HakanBayraktar ile gol arasında 2 bilemediniz 3 saniye sürecek bir boşluk vardı. Karabükspor’luBirol yerde kıvranırken, Hakan Bayraktar sahip olduğu bu çok değerli 2 saniyeyi, kale çizgisi yerine taç çizgisini tercihederek kullandı. İkincisi ise, bu pozisyondan 10 dakika önce KarabüksporluErkan’ın 2 kişiyi çalımlayıp ceza yayına ulaştığı andı. Kaleci Sehiç açıyıkapatmak için penaltı noktası üzerine kadar çıkınca, Erkan bir anda şutkararını aşırtma vuruşa çevirdi.

Estetik ve zeka doluydu.

Kenarlardan şöyle bir uğultu aktısahaya; “aeüvvveaaooouuu”

Halbuki alkış sesi daha kolaydı.

Keşke saha içindeki futbol kaymağına, saha kenarındakiler debir kaşık bal ekleyebilse…

Çünkü saha içi kadar, saha dışı da gerekli güzel futboliçin.

Yakup Sabri İNANKUR

Pitbull Yetersiz!

2011-12-17T01:05:00.000+02:00

Hafta içinde skor tabelası isimliazmanın, güzel futbolu tuş ettiği gördük, yine. Başarısız sonuçlar üstüste denilenbir raflı sisteme bağlayınca Metin Diyadin Hoca önüne sunulan kuru bir istifamektubunu imzasıyla ıslattı.

Ligimizin geleneksel hoca kıyımşenlikleri bir gün yerini istikrar karnavalına bırakır mı, bilinmez…

Belki Ordu’nun dereleri yukarıaktığı gün fanatik kulüp yöneticileri çözümü hocaların kellesinde aramayacak. Ozamana kadar da böbürlenerek ithal ettiğimiz kadife ayaklardan akmasınıbekleyeceğiz güzel futbolun.

Giderken oyuncularına tek teksarılmıştı Metin Hoca, belli ki mentalitesinin kokusunu da bırakmışoyuncularına. Sahada vurmayan/yatmayan/kapanmayan bir Orduspor vardı.

Bu kokuyu Fatih Terim’de almışolacak ki, topun olduğu yere çapa atan “geleneksel Terim Presi”nin, Ordu’lu becerikliayaklardan çıkan isabetli paslarla arkada yakalayacağı geniş boşluklarıkapatmanın hesapları içindeydi. Galatasaray sabırlı bir alan savunmasıtertibinde rakibini tartan bir anlayışla bekledi. Geride kalan 15 maça göre enaz pas yaptığı maçın bu olması sıkıntılı gözükse de, aslında normaldi.

Doğu Karadeniz ekibi, Eboue-Ujfalusi-Semih-Hakanzincirinin en zayıf halkasını kopartmak maksadıyla ısrarla sağdan geldi. HattaCulio bile oralarda epey cirit attı. Bunu yaparken Galatasaray’ın Premier Ligşerbetli sağ hattını unuttular ama! İlk hücumda Fevzi’nin hazırladığı pastayakremayı ekleyen Baroş oldu böylece.

Zaten Baroş son 5 yılda Türkiye’ninen verimli / golcü forvet oyuncusu. Elmander ile birlikte etkisi biraz dahaarttı. Hatta öyle bir aurası var ki sahanın en kötü ismine (Kazım) dahiistatistik yaptırdı.

Bu noktada Fatih Terim’e (haklı)methiyeler düzülüyor, 4-4-2’ye döndüğü için. Aslında Terim dönmedi. Liginikinci yarısı ve play-offlarda göreceğiz ki Galatasaray; 4-3-3, 4-5-1, 4-1-4-1de oynayacak. Bunu maçın içinde dahi yapıyorlar. Elmander çıkıyor Engin giriyor,Fenerbahçe maçında Baroş’un yerini Riera’ya bırakması gibi... Terim akışkanlıkistiyor. Oyun esnasında bile değişebilen / dönüşebilen bir mentaliteyi oyuncularınınkafasına / reflekslerine oturtmaya çalışıyor. Her maçta Galatasaray’da farklıbir anlayış görüyoruz. Bu deneme-yanılma değil, bilakis Terim’in plan veprogramı dahilinde. Galatasaray’a imza atarken, parmaklarındaki hayali birkalemle ellerini ileri geri sallıyor ve şöyle diyordu tecrübeli hoca: “Değişim bizim kilidimiz olacak. Değişebilen,uyum sağlayabilen bir takım hedefliyoruz.” Beden dilinin altını çizdiğicümleler bunlardı.

Bu değişim Terim’in kendi içindeoluştu ilk önce. Felipe, Revivo ile başarısız Hagi denemeleri yapan Terim bukez 10 numara için ısıran bir Felipe seçti.

Galatasaray’ın her 4 pasındanbiri Brezilyalı oyuncunun kramponundan damladı. Selçuk’un yapamadığı pasları daüstlendi. Hakan Balta’nın boşalttığı alana akıllı çıkışlar yapan Abdurrahman, Melo’nunadele gücü ve beyin zenginliği çığının altında kaldı. 11 kilometre kateden gençEmre vites küçülttüğünde, Melo gaza bastı. Semih açık verdi, Melo kapattı. 19Eylül Stadı’nın 7 dönümlük çimlerinde Melo adının geçmediği 20 metrekare yok!

Pitbull lakabı biraz yumuşakkalıyor. Galatasaray’ın Atlas’ı diyorum ben O’na. Zira Olympos’tan kovulan Atlasdünyayı taşır. Juventus’tan dışlanıp gelen Melo da omuzlarında futbol takımınınzafer dünyasını taşıyor.

Yakup Sabri İNANKUR

Yatmayan İ.B.B

2011-12-16T16:04:00.000+02:00

Yatmayan İ.B.B

Tarihindeki en büyük başarısı geçenseneki Avrupa Ligi Finalistliği. Kadrosunda Hugo Viana, Nuno Valente, NunoGomes gibi Portekiz Futbolu’nun yıllanmış dama taşları var.

Takım olarak topun arkasındabekliyorlar, orta saha ile ceza sahası arasını kalabalık tutup, kaptıkları toplarla(özellikle Lima’nın koşu yoluna)derin paslar yapıp 3-4 saniye içerisinde golpozisyonuna girebiliyorlar. Bu nedenle deplasmanlarda daha başarılılar.

Stil olarak İstanbul BüyükşehirBelediyespor’a benziyorlar, ama yatmayanı. Yatmayan bir Büyükşehir Belediye’yiBeşiktaş’ın eleyeceğinden kuşkum yok. Sonuçta Portekiz Güzel Sanatlar Akademisi’nin2 ekibi karşılacak ve Beşiktaş’ın sanatçıları daha estetik eserler sunabiliyor!

HızVe Manevra Şart

Trabzonspor’un kura şanssızlığı devamediyor. 21 lig, 1 UEFA, 1 Şampiyon Kulüpler Kupası sahibi tarihsel bir futbol deviyleeşleşmek ilk etapta üzücü. Fakat CV’si PSV kadar parlak olmayan Trbazonspor’un,Inter’in fiyakasını bozduğunu unutmayalım.

Rakip sahaya yerleşme odaklı bir oyun yapısına sahip Hollandaekibi. Engelaar, Toivonen ve Stroman’ın yüksek pas yüzdesiyle bunu başarıyorlar.3. Bölgeyi kuşattıktan sonra her şekilde golü deniyorlar. Araya oynuyorlar,havadan oynuyorlar, şut atıyorlar…

Bunu engellemek için orta sahada seri, kısa paslarla süreklioyunun yönünü değiştiren bir yapıda olmalı Trabzonspor. Amiyane tabirle topubir oraya, bir buraya gezdirmeli. Disiplinden kolay kopuyorlar. Gruptaki tekpuan kaybını Hapoel Tel Aviv önünde yaşamalarının sebebi buydu. Üstelik dekendi evlerinde rakip 10 kişiyken!

Her 2 takımımızı da bir üst turda görmek dileğiyle…

Yakup Sabri İNANKUR

Krallar Ve Çocuklar

2011-12-15T11:22:00.000+02:00

HaniNapoli Taraftarı’nın o unutulmaz pankartı vardı ya; “Yarın yine borçlarım olacak ama bu gece kral benim!”, dün akşam da15 milyon Beşiktaşlı’nın taç töreni vardı. Sahadaki 11 şövalye, “Sir”Carlos Carvalhal’in önderliğinde borçlarımızı sildi. Tabii siz yine de kredikartınızın son ödeme tarihini atlamayın!

StokeCity’nin İngiltere’de bıraktığı oyuncular beni ilgilendirmiyor. Daha geçen ayGuti’yi serbest bırakan, Quaresma’sı, Simao’su sahada olmayan, 10 numarası Bebe’nin,savunmadaki banko ismi Ersan’ın henüz çime adım atamadığı, teknik direktörlükmakamı dahi net olmayan Beşiktaş’ın sahadaki takımını “A” ile damgalıyorsak, Crouchve Etherington’dan yoksun Stoke City takımını “B”ler, “C”ler altında yorumlamakadaletli değil.

Nitekim,Ivan Drago Muhipleri Cemiyeti’nin 11 seçkin üyesi ile sahadaydı İngiliz ekibi. Futbolun basit 2 denklemi eşitliğin karşısına kazanmayı koymak için bize 2 formülverir. Ya topu sürekli ayağında tutarak oyuna hakim olacaksın, ya da alanısürekli kontrol altında tutarak sahaya hakim olacaksın. (İkisini birlikte 30yıl yaparsan Barselona olacaksın) Tabiat kanunlarının da emrettiği şekilde, Beşiktaşilk kısmı, Stoke City ikinci kısmı evlat edindi. Boy, pos ve endama karşızerafet, teknik ve hız.

Maçtanönce belirtmiştim, Stoke City ataklarının %42’si sağ kanattan gelişiyor. Carvalhalİsmail ve Veli’yi sürekli baskı yapması ileri gönderdiğinde, İngilizler dahayumruğunu kaldırmadan “indir o elini”diyen Beşiktaş soluyla epey bir yıprandılar. Hücumları ancak (İsmail Köybaşı’nın)bireysel hataları ile olgunlaşabildi. Coğrafya fakiri Pulis’in, 30. dakikadakiPennant hamlesi Stoke’un tıkanan sağını açmaya yönelikti ve kısmen işe yaradı.

Matematikbilimi bize; Stoke City’nin kaleyi tutan şut ortalamasının 2, gol ortalamasının0.7 olduğunu anlatırken, İngiliz ekibinin ilk şutunda golü bulmasını “this isfootball sometimes” diye açıklayabiliriz ancak. Tam o adaletinden yakınmayabaşladığımız anda futbol, şans rüzgârını Tel Aviv üzerinden estirmeyebaşlayınca, Beşiktaş Avrupa Gemi’si yelkenlerini fora edip grup limanından ilk sırada ayrıldı.

Herşeygüneşli, insanlar neşeli, gönlümüzün uçurtmaları tepeye süzülürken hangi çılgınkafamıza çakmak, para (ya da hangi yabancı maddeyse artık) atmaya cüret etti,şaştım!

Eminimo sporsevmez arkadaş(lar)ım (da) şu an mutlu ve gururludur. Hatta keyifleçayını içerken belki bu yazıyı okuyup sırıtıyordur. O zaman Pennant’ın kafasınadenk getiremediği çakmağın Beşiktaş’ın böğrüne saplanabileceğini de bilsin. Bucümleden sonra keyfi kaçtıysa eğer üzgün değilim. Zira, yarın Beşiktaş cezaalırsa milyonların keyfinin kaçacağının yanında önemsiz bir kefarettir bu. Asıl,böyle bir konu için okuyucudan ve kendimden harcadığım 1 paragraf için üzgünüm.Umarım Beşiktaş para cezası ile kurtulur. Avrupa futbol piyasasına saçma sapannedenlerle para saçmaya alışkınız ne de olsa!

El futbolcusuna(Emre Belözoğlu’na) gösterilen özel “ilgi” Carlos Carvalhal'e gösterilirseBeşiktaş adına daha yararlı olacaktır. Adı henüz tribünlerde anılmayan CarlosCarvalhal'i biz gönlümüzde anıyoruz. 12 gün içinde; Telaviv, Trabzon, Antalya, Manisa'dan zaferle dönüp, üzerineAvrupa'da lider olan bir takımın gollerine kenarda çocuk gibi sevinen, bizi deçocuk gibi sevindiren güzel insana tebrikler. Beşiktaş'ı, çocukluğumuzu ve kral olmayı özlemişiz, sağolhocam.

Yakup Sabri İNANKUR

Son Tango (Stoke City Maçı Öncesi)

2011-12-14T14:06:00.000+02:00

Maç öncesi yazmaları sevmem esasen. Nekadar iyi niyetle yapılırsa yapılsın, bir kendini beğenmişlik havası, bir ahkâmkesme, bir icazet verme havası solurum. Mantık bronşlarım yanar. Halbuki maçtanönce en futbol arkadaşlarınızla ağızlardan akıttığınız balları yazı nizamınasokmaktan başka bir şey değildir en nihayetinde. Utangaçlık şemsiyemi bir erdemkalkanıymışçasına açıp, kendimi yanlış birşeydenkoruyor gibi hissetmek ve hissettirmekten bugün vazgeçmeye karar verdim. Sorularüzerine düşüncelerimi derleyip, toplayıp, katlayıp önünüze getirmek istedim.

Rakipsadece güçten ve boydan ibaretse 2 şekilde yenebilirsiniz; ya ondan daha güçlüve uzun bir takımla ya da seri kısa paslarla, hızlı oynayan bir takımla.Beşiktaş ilki değil (zaten dünyada Stoke City'den daha boylu poslu bir takımyok) ancak ikincisi pekala olabilir.

StokeCity'nin deplasmanlardaki kötü karnesi malum. Topla oynama oranları %40'lardaseyrediyor ve tek silahları ceza sahasına gönderdikleri yüksektoplar. Topun kontrolü Beşiktaş'ta olacak. Tabii orta sahada topgezdirince gol olmuyor. Bu gece yoktan gol vareden Quaresma olmayacağıiçin, araya atılan toplar ve forvetlerin boşluklara sızabilen bir yapıda olması,golü getirebilir. Almeida'dan ziyade Holosko-Pektemek ikilisinin dahaverimli olacağı kanısındayım.

İngilizekibinin ataklarının neredeyse yarısı (%42'si) sağ kanattan gelişiyor.Türkiye'nin en çok top çalan oyuncusu İsmail Köybaşı için bunun sorun olacağınısanmıyorum.

Beşiktaşve Beşiktaş Tribünleri Avrupa maçlarında daha başka oluyor. Tahliyelerinmoraliyle bu akşam daha da başka olacaktır.

Birde bütün bunların üzerine Teknik Direktör Pulis'in yedek kadroyla çıkacağıaçıklamasını koyalım.

Beşiktaşkaybetmez.

Kazanması için ise hızın yanına yüksektempo fitilini ateşlemeli. Ivan Dragoları mağlup edebilmek için çevresinde dansetmemiz gerektiğini biliyoruz. Beşiktaş İngiltere’de güzel bir vals sunmuştuizleyenlere, şimdi sıra son tangoda.

Kim Girmeli Kim Çıkmalı?

2011-12-13T11:29:00.000+02:00

Aykut Kocaman direksiyonu futbolculuktan teknik direktörlüğe kırdığında, radyosundaki futbol müziği Leeds Unitedezgiliydi kuşkusuz. David O’leary önderliğinde, Harry Kewell liderliğinde, MarkViduka, Lee Bowyer, “genç” Alan Smith, Erik Bakke, Woodgate-Ferdinand vearkadaşları, yeni milenyumun en heyecanverici / en gelecek vadeden futbolunu oynuyorlardı.

İlk 15 dakika hayatları buna bağlıymışçasınakoşuyor, basıyor ve agresif oluyorlardı. Şok pres dalgası altında kalan rakipsavunma Leeds’in gol tokadıyla kendine gelebiliyordu çoğu zaman. O andan sonrada sırayı kontra ataklar devralıyordu. Leeds maçlarında kesintisiz bir sürat veaz zamanlarda (3-5 saniyelik hücumlarda) çok büyük işler izliyorduk.

Geçen sezonun 17’de 16 yapan Fenerbahçe’si14 kez ilk 15 dakikada gol bulmuş ve bu maçların 13’ünü kazanmıştı. Bu maçlardaattığı gol sayısı, ilk 15 dakika gol atamadığı maçların 3 katıydı. Fenerbahçe şok presle başlıyor, golübuluyor, Alex ile kontrolü elinde tutup istediği an Niang, Dia, Stoch ile gazabasabiliyordu.

Uzun zaman sonra (sezonun başından beridiyebilirim) dün akşam Bursa’da, (yeniden) Leeds United soslu Fenerbahçe lezzetverdi. Tamam ilk 15 dakikada golü bulamadı fakat Bursaspor yarı sahasına çapaatarak, topu istediği sularda yüzdürdü, Sestak, Ozan İpek ve Tetteh’in koşualanlarını tıkayarak “Ertuğrul Sağlam hücumlarını” başlamadan bitirdi.

Özer Hurmacı’nın önünde bir çizgi var. Ötesinde“iyi futbolcu” toprakları bekliyor onu. O çizginin civarında geziyor, üzerinegeliyor ancak bir türlü “vasat üzeri futbolcu” ülkesinden ayrılamıyor. Sorun pasaportunda değilkafasında. Oysa 5 metre solundaki Stoch gayet güzel seyahatediyor çizginin ötesindeki bereketli topraklara. Hergün biraz daha güçlenerek,daha “basitleşerek” ve daha hızlanarak. Yalnız bazen kendini kaptırıyor,bırakın Fenerbahçe takımını, hücumunu, Basser’in adelesini; kameralar dahi O’nayetişemiyor. Takımla ahengi yakaladığında boşluklara sızıp daha net (ve dahafazla) gol şansı buluyor ki golü de böyle attı zaten.

Yayıncı kuruluşun “taraftar gözüyle kim girmeli-kimçıkmalı” maç içi anketi yeni bir uygulama. Eğer bu uygulama 2 sezon öncebaşlamış olsaydı Bursaspor hanedanlığında imparatorluk tacını açık ara FedericoInsua giyerdi. Insua’ya “imparator” denirken, "bu" özelliğine istinaden transferedildiğini sanmıyorum. Sağlam’ın kafasındaki hızlı hücum yapısında maalesefArjantinli, Charlie Chaplin filmini ağır çekim izlemek kadar zevkli ve etkili.

Şayet, “Kim girsin kim çıksın” uygulaması 9 sezonönce başlasaydı Fenerbahçe cephesinde tek adam iktidarda olurdu. Selçuk Şahin’in (yine) inanılmaz düşük pas yüzdesini (%68), Emre Belözoğlu (yine) inanılmaz yüksek pasyüzdesiyle (%92) örtmeyi başardı. Lakin Selçuk Şahin’i 9 senedir kim, nasılörtüyor onu bilmiyorum.

Yakup Sabri İNANKUR

Çikolata ve Vanilya

2011-12-09T15:24:00.001+02:00

2 ay önce taraftar forumlarında, berberkoltuklarında, okul sıralarında, iş servislerinde hoca olmadığı hükmüyle çoktanidam fermanı yazılan Carlos Carvalhal son 1 ayda Beşiktaş’a özlenen pozitif biryapı kazandırdı.

Tabii ki bu yapı son 1 ayda oluşmadı.

İlk etapta diz hizasına yapılan ve futboledebiyatımıza “Beşiktaş ortası” adıyla pelesenk olmaya başlayan saçmalığınyerine, duran topların efendisi olan bir takım geldi.

Ardından savunmayı oturttu Carlos Hoca.Mersin İdman Yurdu maçıyla birlikte sağdan sola; Hilbert, Sivok, Egemen veİsmail 4’lüsü 90 dakikalık randevulara birlikte gitmeye başladılar. Hilbert-Sivoktop çalma, Egemen-İsmail top yapma istatistikleriyle her maç konu oldu busatırlara.

Sivasspor maçında Veli-Ernst-Necip tempoüçgeniyle tanıştık. Kopuk ileri uçla, sağlam geri dörtlü arasındaki 60 metrelikmesafede bal yapmaya çalışıyorlardı.

Geçen hafta Orduspor maçında hücum 3’lüsünüsık sık ya ceza yayıyla orta yuvarlak arasında pres yaparken ya da o pressonucu kapılan topla eveleyip gevelemeden rakip kaleye akarken gördük.

Dün geceye böyle geldik.

Manisaspor bugüne kadar kendi evinde oynadığı maçlarda sadece4 gol yemişti, 1 maçta 4 gol yemesi olağandışıydı.

Ayak dışını artık “olağan” karşıladığımız Quaresma, ayakiçini ayak dışı gibi kullanınca anlamıştık olağanın dışında işler olacağını.

Savaşıyla siyah Rıza izliyormuşuz hissi veren Fernandes’inyanına beyaz Amokachi tadında bir gol yapan Pektemek ise aslında Beşiktaş’ın nedemek olduğunu anlattı hepimize.

Efsane dizi Seinfeld’de (tam sözlerinihatırlamıyorum) şöyle bir replik vardı: “İşteElaine, görüyor musun? Siyah-beyaz kurabiyeyi sevmemizin sebebi, her bir ısırıktabiraz beyazdan, biraz siyahtan bir tad almak. Hiçbir karışım çikolata ilevanilyadan güzel değildir.”

İtalyan gibi kapanırken Alman gibi hücumedebilen Portekiz usülü bir takım izlemeye başladık. Topluca kapanan, hızlıçıkan ve hücum 3’lüsünün mızrak başı gibi kapanarak rakip savunmanın kalbinegol saplamayı düşündüğü keyifli bir karışımın tadını hissediyoruz ruhumuzda.

Şef Carvalhal’a tebriklerimizi ve naçizaneteşekkürlerimizi sunuyoruz.

Hiçbir karışımın çikolata ve vanilyadangüzel olmadığını yeniden hatırlattığıiçin...

Yakup Sabri İNANKUR

Daldaki Değil, Eldeki Kuştu

2011-12-08T10:50:00.001+02:00

Futbol aromalı enfes bir gecenin son anıağzımda yavan bir tat bıraktı. CSKA’nın gol haberinden 3 dakika sonra kenardaaçma-germe yapan formanın arkasında “Mustafa Yumlu” ismi vardı. Tabelada iseturuncu ışıklarla “17” yazmaktaydı.

Işıklı tabeladan ilkin sahaya, sonra da uydularvasıtasıyla evimize gönderilen subliminal mesajın deşifresi “Bu sonuç bizim için kafi” idi. Zira, saniyeler90. dakikadan telaşla uzaklaşırken forvet, yerini stopere bırakmıştı.

Bu “kafi” durumda Şampiyonlar Ligi’nde yola devam edemeyen Trabzonspor, AvrupaLigi’ne düşüyordu.

Acaba Güneş bunu bilmiyor muydu? Birileri O’na Milano’dan golhaberi vermişti de Inter-CSKA maçını 2-2 mi sanıyordu? Yoksa elindeki 1 kuş, daldaki 2 kuşdan daha mıyeğdi?

Sanırım ikincisi.

Bu niyet(cik) Şenol Güneş ikliminde yetişmemesigereken bir maki düşünce örtüsüdür. Kısadır, bodurdur ve rahatı sever. ŞenolHoca’nın kapasitesi (dün gece için), vizyonu, misyonu ve karizması altındayken,Trabzonspor’un da kapasitesine ulaşmasını bekleyemezdik.

Oysa Lille’in üstün görünmesinin sebebisadece Lille standartlarında oynayabilmesiydi. Fransız ekibi grubun en çok topasahip olan (%57), en çok hava topu mücadelesini kazanan (%64), en çok şut atan(maç başına 16 şut), en çok isabetli pas ile oynayan (%82) takımı. Dün gecehenüz 20. Dakikada bu ortalamaları yakaladılar ve maçı da aşağı yukarı buyüzdelerle tamamladılar.

Trabzonspor’u kara tahtaya çıkardığımızda aynıkriterlerde %15 ila %20 eksiklik görüyoruz.

Colman ileri gittiğinde Zokora geridekaldı, Zokora ilerideyken Colman gerideydi. Aralarında 20 metre mesafe olunca(ki bu yaklaşık 400 metrekarelik arazi demek) Lille, o bereketli topraklardaderebeylik kurdu. 3 silahşörler; Balmont-Payet-Mavuba hattı müdafaa edip Colman-Zokorazincirini kırarken, Giray-Glowacki başta olmak üzere Trabzonspor derdi sathımüdafaaydı ve o satıh bütün ceza sahasıydı.

Sadece tek bir oyuncu kapasitesi nazarındaoynayınca Lille’in “standartları” 1 gol atmaya yet(e)medi. Kaptan Tolga Zengin “Heryeri öpülecek kaleci” klasmanında tartışmasız 1 numara.

Tamam, kabul edelim, kuralar çekildiğindeAvrupa Ligi’ne gitmeyi dahi başarı kabul ediyoduk. Lakin ben elimizdeki Şampiyonlar Ligi kuşunukaçırdığımız için üzgünüm.

6 maç sonunda sadece 14 farklı oyuncusunukullanabilen Şenol Güneş, mevcut kadrosunun Avrupa Ligi’ne daha uygun olduğunudüşünmüş olabilir. Manchester Biraderlerin, Ajax’ın, Valencia’nın, Porto’nun daaynı lige “düştüğünü” öğrenince hesaplarını yeniden gözden geçireceğine eminim.

Trabzonspor’un transfere özellikle de yeni bir Selçuk İnan’aihtiyacı olduğu açık. Aksi takdirde elindeki Avrupa Ligi kuşu da pır pırederken canlanır.

Yakup Sabri İNANKUR

Yakın, Daha Yakın!

2011-12-06T13:25:00.001+02:00

Metin Tekin’den bu yana, forvetoyuncularını kanada koyma sonra da “Beşiktaş’ın oyuncusu olmadığına” hükümverme hastalığı son 20 yılda bir çok yetenekli hücum oyuncusunu tükettimaalesef. Oktay Derelioğlu’nun, Orhan Kaynak’ın, Stefan Kuntz’un, ChristopherOhen’in, Burak Yılmaz’ın, Bobo’nun belli dönemlerde ceza yayından uzak tutulup,sonrada hüsranla biten hikayelerini biliyoruz.

Bu oyuncular belli yetenekleri dolayısıylakanatta “denendiler”. Başta hızları, ardından boşlukları katetmeleri. Sorun daburada başlıyor; boşluklara değil boşlukları katediyorlar. Savunmanındeliklerine sızıyorlar, savunmayı topla del(e)miyorlar.

Sarı Fırtına’dan sonra sadece NihatKahveci’nin kenarda başarılı olmasının sebebi de bu ufak ayrıntı zaten. Topayaklarındayken deparlarındaki matkap fuleleriyle 20-30 metrelik sondajlar açabiliyorlardırakip savunmanın göğüs kafesinde. Zaten bir oyuncuya boşuna “Fırtına” demeztribünler. Ancak bunu Holosko’dan, Pektemek’ten bekleyemezsiniz. Tabiibeklersiniz de, Burak’tan, Orhan’dan ya da Ohen’den ne aldıysanız onualabilirsiniz. Böylece Holosko, tarihe en fazla “Sarı Meltem” olarak geçer.

Şeref Bey; 69 metre eninde, Mardan Stadıise 66 metre. Kenarlar 3’er metre daha içeride olunca, Almeida’nın yalnızlığı 6metre azaldı, Şeref Bey’e kıyasla. Beşiktaş ataklarının %47’sinin ortadangelişmesinin temel nedeni de bu. Kanat oyuncuları daha fazla içeriye girebildiler.Almeida da daha fazla gezip, stoperleri yanına çekebildi ve boşluklar oluşturdu.

İlk 11’i “rakibi öpen” oyunculardan kurulu Beşiktaş’ınmücadele gücü yüksek, savaşan bir kurguda olacağı zaten aşikârdı. Stadınyapısından dolayı 4-3-3 görünümlü 4-5-1 yerine, 4-3-3 oynayabilmesi, derli (ve%61) toplu bir takım izledik. Veli ve Holosko takım oyunu içinde kısmeneriyebildi. Dün akşamki maç Şeref Bey’de oynansa bugün Beşiktaş’ın “dökülen”kanat oyuncularına, Quaresma ve Simao’nun yokluğunun “önemli” faktör olduğuna ilişkinyığınla yorum okuyacaktık. Onlar tabii ki önemli tetikler ancak aralarındakimesafe 40 metreden, 20 metreye inince verkaçlar, seri kısa paslar, çalımlar (vegoller) artıyor.

Beşiktaş eğer bu düzende oynamayakararlıysa, sahanın boyunu 1-2 metre uzatıp, enini 3-4 metre daraltmalı. Hızlıkanat oyuncuları rakip savunmanın arkasında daha fazla boşluk bulurken, hedefsantrafora ve birbirlerine daha yakın olurlar. Daha fazla gol, daha fazla hücumpres olanağı ortaya çıkar.

Metin Diyadin’i futbolcuyken sever, zevkleizlerdim. Topu aldığında kaleye yönelen, savunma boşluklarına sızan, şut atan, kafasındasürekli gol olan komple bir orta saha oyuncusuydu. Samsun’da kırık ayaklasahadan çıkarken sedye üzerindeki gözyaşları O’nun hakettiği jübile değildi.

Ayakları futbola nokta koysa da, beynikoymadı Metin “Hoca”nın. Düşünce yapısıyla Orduspor’u ayağa kaldırdı. Sadecedün gece değil, Kadıköy’de de, Bursaspor’u ağırlarken de futbolu düşünen bir takımvar. Golü düşünen bir takım var. Beşiktaş’ın 20 faulle tamamladığı bir maçı 11 faulle tamamlayan bir takım var.Felsefesi oyna(t)mamak değil, oynamak olan bir takım var. Hakan Özmert’inmücadelesine biraz Gosso yardım edebilse, İsmail’in ve Hilbert’in önünü kesip,Beşiktaş’ın savunmasıyla, hücumunun arasını açabilirlerdi. Bunu sadece maçın 15dakikasında yapabildiler ve bu esnada Stancuyla bir de pozisyon yakaladılar. AncakToraman hamlesi Gosso’yu iyice sindirdi ve Hakan ortasahada yalnız kalıncaberaberliği yakalamalarına rağmen Beşiktaş akınlarını püskürtemediler.

2-1’den sonra alan savunmasına geçenBeşiktaş’ın bekleri de stoperlere alıştıklarından 3’er metre daha yakın oluncaOrduspor, kalabalığı aşmak için uzun toplara yöneldi. 1.79’luk Fatih Tekke’ninise maç boyunca %94 hava topu başarısıylaoynayan Sivok’a karşı şansı yoktu.

Maç sonucunun Beşiktaş için en önemliçıkarımı, Quaresma ve Simao’nun yokluğunun takımda stres ya da güven kaybıteşkil etmemesi. Zaman Beşiktaşlı oyuncuları birbirine daha da yaklaştırıp,Beşiktaş’ı daha bir takım haline getiriyor. Bir de Şeref Bey’in taç çizgileriyaklaşabilse…

Yakup Sabri İNANKUR

Törkiş Kovboylar

2011-12-05T11:48:00.001+02:00

Bir kovboy filmi izlemiştim, çocukken. Yabancı bir kanaldaydı.Sanırım SAT 1’deydi, çünkü çıkardıkları sesler gırtlaktan gelince bunun galiba Fransızcaolduğunu söylemiştim. Bir bok bilmediğimi, gevezelik yaptığımı babamdanöğrendim. Çünkü O da Almanca öğrenmişti. Ben de o seslerin filolojideki ismininAlmanca olduğunu o an babamdan öğrendim. Sonra 12 yaşında Almanca öğrendim. Şimdibildiğim 4.5 yabancı dilin, buçuk kısmı Almanca’ya düşüyor. 3-4 aylık birtekrarla buçuğu tamamlayacağımın da farkındayım. Tabii kimse bana 5 dilöğrenemezsin demedi, adam olamazsın da demedi, “Aferin” hiç demedi. Tekbildiğim bir bok bilmediğimdi.

Çok gevezelikyaptım filme döneyim.

Sadece 10 yıllık Türkçe bilen bayağı bir insan olduğum için (kiilk 2 seneyi sayma zaten ona konuşmak mı denir. 3 yaşında “Kol Düğmelerini”ezbere söylerken sesimin kaydedildiği kaset zaten şivemin ne kadar bozukolduğunun da kayıtlı bir kanıtı. Neyse film diyorduk)

(Parantezden önceki cümleyi unuttunuz di mi? Ben de unuttum,yeniden başlayalım)

10 yıllık Türkçe deneyimi olan bir insan olmamdan dolayı film,resimleri izlemekten ibaretti benim için. Konuyu anlamak için de benim kadarbile zeki olmaya gerek yoktu. Beyaz şapkalı adam kasabayı siyah şapkalı adamdankorumaya çalışıyor. Siyah şapkalı adam pislik mi pislik, nemrut mu nemrut. İçkidesen onda, kumar desen onda, kadın desen onda (aslında hiç de öyle kötüdeğilmiş). Posta arabası soyuyor, adam vuruyor, barış içinde yaşayan masum mumasum, o pir-û pak fellow Amerikanlarla, “vahşi” kızılderilileri birbirinedüşürüyor. Onlar savaşsın birbirini vursun ki siyah şapkalı silah satsın,arazileri ucuza kapatsın, hatta sinsiden, gizliden kasaba yönetimini kuklasıyapsın.

E tabi eninde sonunda siyahla beyaz karşı karşıya geliyor. Düellozamanı. Yalnız maçtan önce ısınırken beyazlı adam omzunu kötü sakatlıyor. Kasabanınmilli stoperi sonuçta. Arkadaşları durumunun iyi olmadığını, silahçekemeyeceğini, kazanma şansının Barcelona önündeki Real Madrid kadar ancakolduğunu söylüyorlar, gırtlaktan gelen seslerle. Beyazlı ise durumunun iyiolduğu, başka seçenek olmadığı söylüyor, nurlu ufuklara haşin bakışlar atarak.

Yeni doğmuş turuncu güneş, tozlu yol, yuvarlanan çalılar,şapkanın ucunu kıvıran rüzgâr, seğiren gözler, oynaşan bıyıklar…

Acısını içine atıp, gelecek nesillerin oluşması adına korkusuzcadimdik duran bir beyaz kahraman. İçindekileri imkân bulduğu heryerde dışarıatıp gelecek nesilleri oluşturan yüzünde pis bir sırıtış olan siyah hayvan.

Ve nihayet mıhgibi aklımda tuttuğum büyük final.

Patlayan tekel silah. Kenetli 2 dudak. Sert ifadesini kaybetmemiş 2 yüz.

Ve yere düşenbeyaz şapka.

İyi adam kazanamazdı. Filmi izleyiciyi mutlu etmek içinyapmamışlardı. Hatta yönetmenin umrunda bile değildi izleyicinin ne hissettiği.Yazılar geçerken bile siyahlı adamın at üstündeki muzaffer ifadesini izlettibize. Sigarasını yakışını, keyifle içine çekişini, gülerek dumanı savuruşunu.

Kazanmanın iyi adam olmakla ilgisi olmadığını, sadece iyiolmakla ilgisi olduğunu da o zaman öğrendim ben.

İyi, kazansın istersin. Aksi durumun adaletsiz olduğunudüşünürsün. Halbuki bu durumun adaletle ilgisi yoktur. Bu işin matematiğiböyledir.

*******

3 Temmuz milâdından sonra hiçbir kulüp / şahıs adına nesuçlayıcı, ne aklayıcı yazmadım. Yorum da yapmadım. Futbol anılarım; Tofaş Arabalarla,teşvik primleriyle başlamıştı. Futbolun içinde (benim bildiğim / hissettiğim /yorumladığım) 30 yıldır şike ve teşvik varken, iddianamede adı geçen isimler 10yıllardır futbolun içindeyken “nedenşimdi” sorusu, işin özünün “futbolu temizlemekten” fazlası olduğunusöylüyordu bana.

Her tarihi olayın bir görünen bir de asıl sebebi vardır ya,görünen; asıl “ayıp” sebebe kamuflajdır. Bize de okullarda hep görünen sebebi öğretirler,herhalde tarihe “ayıp” olmasın diye. Menelaus Helen’i kaçırdığı için, Akalar’ıngemilerine atlayıp Truva’ya sefere çıktığını anlatırlar. Sevimli bir marangozlukhikayesi de eklerler ki bizler “atı” düşünürken, Akaların (3000 yıl sonra aynınedenlerle Çanakkale’ye gelen İngilizler gibi) boğazların hakimiyetini elegeçirmeye çalıştığını ve ticaret yoluna ambargo koymak istediğini pekdüşünemeyiz. Veyahut da 1. Dünya Savaşı’nınçıkmasının tek sebebi şu fanatik, deli Sırp’tır. Gavrilo Princip, Avusturya Veliahtı’nadenk getiremese kurşunu biz de yenilmiş sayılmayacaktık, zira savaş çıkmayacak,Almanya da yenilmeyecekti.

Şu an önümüze servis ettikleri kötü adam menüsünde; AzizYıldırım, Serdal Adalı, Bülent Uygun, İbrahim Akın, Ümit Karan ve niceleri var.Belki gerçekten hepsi, belki de sadece bazılarının şapkası siyahtır. Ya da birkısmı düelloyu kaybetmiş beyaz şapkalılardır. İşin doğrusunu belki de hiçöğrenemeyeceğiz. Herkesi almış bir düşünce, bilhassa gönlündeki renklerin temsilcilerininaklanmasını bekliyor / istiyor.

Bendeniz ise herşey bittikten sonra, artık yazılar geçerkenkeyif sigarasını kimin yakacağını düşünmekte…

Bu işten enkârlı çıkan kimse,

Siyah şapkalıodur işte.

Gerisi filmdir.

Yakup Sabri İNANKUR

Lionel Cristiano Quaresma

2011-12-02T10:40:00.001+02:00

Güntekin Onay’ın “çok zor goldü değil mi” diyerek onay beklediği adam birCumhurbaşkanlığa Kupası’nda Galatasaray’a daha zorunu atmıştı. Golün zorluğunu/ güzelliğini en iyi anlayacak / anlatacak insan Metin Tekin’di ve O da,Fernandes’in pasından, Ernst’in koşusuna kadar götürdü golün güzelliğini. Eğerstadyumdaysanız doğru kadro ve oyun size keyif verebilir, televizyon başındaise bunlara doğru yorumcu ve doğru spiker de dahil olmak zorundadır. MetinTekin’in sözleri de golleri kadar çarpıcı ve estetik!

Sahada ise Hilbert, Ernst, İbrahim Toramanve Ricardo Quaresma Beşiktaş’ın estetiklik katsayıları. 30. Dakikadan sonraFernandes de Pirlo soslu futbola dönünce bir gol lezzeti kaçınılmaz olmuştuzaten.

Quaresma’nın sihirli ayak dışı gönlümüzükaplasa da golden 1 dakika önceki Almeida’nın bencilliğini örtmedi nazarımda.Ekrem’in ve O’nun da arkasında gelen Hilbert’in bomboş olduğunu görmesinerağmen Onları “görmedi”. Buna çok kızdım. Kızdığım, golü (hattı zatında maçıngenelinde berbat ettiği bir çuval golü de) kaçırması değil. 2 arkadaşı 40’armetre depar atmışken, kafasının arkasıyla “tıklamak” yerine, topu kaleyeyöneltmesi O’nun boyun sinirlerine, bizim de komple sinir sistemimize aykırı! Hepsindenönemlisi arkadaşlarının emeğine saygısızlık.

Gerçi Hilbert (ve İsmail) maçın genelini40’ar, 50’şer metrelik deparlarla geçirdikleri için bunu umursamamış olabilir. ZatenBeşiktaş’ın son dönemdeki etkili futbolunun ateşini bekler harlıyor. Ocağınbaşında ise İbrahim Toraman var.

İbrahim Toraman’ı orta sahada oynatan DelBosque “adamı harcıyor” idi, “Toraman’ın yerinin orası olmadığını anlamamış” idi,“taktik bilgisi yetersiz bir hoca” idi.

O’nun İkâmetini Yeniköy gösteren futbolalimleri “İyi bir baba olan amafutboldan anlamayan!” Del Bosque’nin eline (8 milyonluk) bavulunu alıpgitmesini alkışladıktan sonraki yıllar, Toraman’ın sağ bek ya da ön stoperdeoynadığında, stoperde olduğundan daha fazla verimli olduğunu gösterdi. Bizimcemili cümle yorumcularımızın da (toplumun refahı adına) babalıklarının, futbolbilgileri gibi olmamasını umduk biz de.

İbrahim Toraman enerjisini, orta sahadakiboşlukları kapatarak harcamakla kalmıyor, savunmayı 3’leyerek Hilbert ve İsmail’edaha fazla kanat bindirmesi imkânı sağlıyor. Sivok ve Egemen, Hilbert ve İsmail’inarkasındaki boşluklara kayarak beklerin hücumda (güvenle) daha fazla vakitgeçirmesini sağlıyorlar. Maçın en çok terleyen adamı Hilbert 34 kez rakipsahaya gidip gelebiliyor böylece. Bu haliyle Hilbert Avrupa’nın en çok bindirmeyapan bek oyuncularından biri oluyor.

Günlük güneşlik bir havada rüzgârı arkasınaalmış pupa yelken giderken, hiçbir kaptan yelkenleri indirmez. Bir anda birfırtına patlarsa denizin ortasında kalacağını bilir. Rakip zayıf, hevesikaçmış, gardı düşmüş. Nakavtı getirecek Holosko / Pektemek yumruğu yerine, geriye çekilmek, geride beklemek, rakibiuyandırdı.

Metin Tekin’in sözleri de bunu işaretetmekteydi; “Futbol böyledir. 2-0 önde de olsanız, rakibinizin galibiyetten hiçbirkazancı olmasa da, oynamalarına izin verirseniz, oynarlar! Çünkü sahayaçıktığınızda puan durumuyla ilgilenmezsiniz, sadece kazanmak istersiniz”

Biz bu sözleri düşünürken Valerengamaçının devre arasında babası tarafından yatağa gönderilen çocuğun bu sefer kendisisabah oğluna ne diyeceğini düşünmekteydi. Yılların laneti Beşiktaş üzerindeydiyine. Malmö, Auxerre, Valerenga tesbihine yeni bir boncuk ekleniyordu, bizler “Yasabır” çekmeye hazırlanmıştık ki, Lionel Cristiano Quaresma ipleri kopardı.Laneti dağıttı. Babalar da çocuklar gibi mışıl mışıl uyudu sonra. İyi bir geceoldu.

Yakup Sabri İNANKUR

Barselona Kalite Standartları Enstitüsü

2011-11-24T11:32:00.001+02:00

Sen aslanları bilir misin Züleyha?

Ortalama bir aslan ortalama 13 yıllık ömründe yaklaşık1200 kez avlanma başarısını gösterir. Yaklaşık 100’ü hava ve saha şartlarıyüzünden elinden kaçar.

13 yıldır profesyonel olarak Barcelona formasınıgiyen standart bir Xavi bu sezon yaptığı 1220pasın sadece 73’ünü formadaşlarıdışında başka yere göndermiştir.

Bunun farkında olan Allegri; Van Bommel,Aquilani, Seedorf ve Boateng ile Xavi’nin av sahasını kapatıpBarcelona’nın aç kalmasını umdu. Bu esnada Guardiola, Camp Nou’daki ilkmaçta başına dert olan Milan’ın bek çıkışlarını azaltmak için Messi’yi sağdabaşlattı. Ortadaki boşluğu ise genç Thiago’nun ciğerlerine bıraktı. ThiagoAlcantara %91 isabetli pas ve 12 kilometre koşarak hocasının bu kararınıdoğruladı.

Ağır Barçasavunmasını önde yakalayarak Kral Kupası Real Madrid modelini baz alan biryapıda uzun toplarla arkaya hızlı adamlarını sokma niyetindeydi Milan. Bukonuda Madrid’den daha şanslı ve gerçekçiydiler. Zira ellerinde dünyanın enbaşarılı uzun top yapabilen savunma oyuncusu var. Thiago Silva bu sezon maçbaşına 10.2 uzun top ve %79 isabetle oynayan bir isim. Kabaca 2 pasından 1’i deZlatan Ibrahimovic ile kucaklaşıyor.

Ancak bu planınişleyebilmesi için Milan’ın normalden daha arkada beklemesi / karşılamasıgerekliydi ve bu duruma alışkın değillerdi. Savunma zaaflarının ortaya çıkmasıbu bağlamda sürpriz olmadı. İlk maçta olduğu gibi Barcelona Abate madenini iyideşti ve soldan 3. denemesinde gole ulaştı.

Milanlılar nezaman topu kapsalar kafaları Zlatan’a kalktı, olabildiğince çabuk Barçakalesine akmaya çalıştılar. Barça’nın savunma uyumu ve 1 saniye öncedüşünebilme eğitimi boşlukları zamanında kapatıp Zlatan’ın merkezden kaçmasınave kenarda top alabilmesine neden oldu. Robinho’nun çıkması da bu anlamdadoğruydu. Kenara iş yapacak biri (Pato) girince Zlatan merkezde işlerikarıştırmaya devam edecekti.

Barça’nınpanzehiri ise dizilişte idi. Kağıtta 3-2-2-2-1 gibi ama aslında 1-3-3-3 gibiyayılan 4-2-2-1-1’e dönüşen bir yapı oluşturarak (Bu kadar kaygan, akışkan birtakımı sabit bir kalıba sokamıyorum) Milan’ın merkeze göndereceği balistiktoplara mümkün olduğu kadar yakın olabilmeye çalıştılar.

Sol bek GianlucaZambrotta sağ ayaklı bir oyuncu olduğu için, bir önceki maçta Dani Alves’inceza sahasını delen oyununa müsaade etmemişti. O’nu kenara kaçmaya mecbur ediporta yapmaya zorlamış ve etkinliğini azaltmıştı. Alves’in olmaması bu nedenledezavantaj görünse de avantaja dönüştü. Guardiola oraya Puyol kalkanı koyarakhem Milan’ın sol kanat etkinliğini azalttı hem de Zambrotta’nın takım savunmasınaolan katkısını ciddi biçimde rendeledi. Toplam 17 şut atan Barcelona, bunların14’ünü merkezden, 3’ünü soldan denedi ve sağ tarafı hiç kullanmadı.

Zambrotta devre dışı kalınca, Milan sol gösterip sağ vurmayaçalıştı. Seedorf takımı sürekli sola çeviriyordu ancak uzun çapraz toplarlaaniden sağa dönüyorlardı. Barça savunmasının dengesini bozmaya çalıştılar.

Maçın en çok faule maruz kalan oyuncusunun geleneksel birforvet olmaması ancak Carles Puyol sahadaysa mümkün! Aynı zamanda en çok top kesende Puyol. Kısaca kaptan gerçek anlamda savaştı.

Aslında herşey eşit giderken Messi standart sapma yaptı. Beraberliküzerinde yoğunlaşan bahsin çan eğrisini bozdu. 10 üzerinden 10 alarak sınıfınyine en kıskanılan çocuğu oldu.

Barcelona standartları kalite enstitüsüne göre Barça gayetnormal, alabildiğine olağan. Lakin olağan dünya standartlarına göre Barçastandarttan sapalı çok oldu. Maçtan 2 gün önce “Kral” Marco Van Basten kati hüküm verdi. “Guardiola’nınBarça’sı, Sacchi’nin Milan’ından daha iyi”

Gelmiş geçmiş en iyi takımı izliyoruz.

Yakup Sabri İNANKUR

Umudun Yüzdesi Kaç?

2011-11-23T14:47:00.001+02:00

Ligi, kupayı ve Şampiyonlar Ligi’ni aynı sezonkazanan bir takımla, o sezonda, Avrupa Ligi öneleme ilk turunda elenen diğerbir takımın, 2 sene içerisinde futbolları denkleşiyorsa, bir teknik direktörün birtakıma etkisi %20’nin (bayağı bir) üzerindedir.

2 yıllık sürede, biri, Mourinho’dan inip Ranieri’yebinerken, diğeri, Kore’deki emanetini geri aldı.

Trabzonspor-Inter maçlarının galibi puan bazında4-1 ile Trabzonspor oldu. Adrian’ın kafa vuruşu 1 santim daha falsosunualabilse 6-0 olacaktı, Halil’in şutu Samuel’e çarpmasa 3-3.

İhtimalleri dahil ettiğimizde dahi Trabzonspor’ugeçemeyecekti Inter.

Bütün bunların anlamı; Simon Kuper'in ünlüveczi “bir yerden sonra teknik direktörünbir takıma etkisi %20'den fazla değil” sözünü eksik aldığımızın olduğu. Eksikanladığımız için de yanlış yorumluyoruz.Başarısız teknik direktöre %20’lik pay biçip sorumluluğu başka omuzlara koyuyorve başarısızlığını görmüyoruz ya da zatenpayı %20 sıradaki gelebilir diyipkolayca gönderiyoruz.

Sir Alex,United’ın %20’si midir?

40 sene sonra Avrupa’nın zirvesine çıkan Inter’deMourinho’nun katkısı %20’miydi?

Ya Otto Rehhagel olmasaydı 2004’te %80’likYunanistan çeyrek finali görebilir miydi?

“bir yerden sonra teknik direktörün bir takımaetkisi %20'den fazla değil”

Bu teorinin can alıcı noktası “bir yerden sonra” kısmı. Orayıatlıyoruz işte. Gerektiği değeri vermiyoruz. Sayının cazibesi yakalıyor bizi.“%20” dikkatimizi dağıtıyor. Halbuki Kuper o kadar çalışmadan sonra açıkladığıbu rakamın başına şart eklemiş. O, “bir yer”e ulaşırsanız o zaman takımınız%80 etkinlikle oynayacaktır.

UlusalTakımımızın gruptaki rakibi Almanya 103 yılda 10. teknik direktöründeyken, biz88. yılımızda 57. teknik direktörümüzden bizi Almanya’nın bulunduğu o yere“hemen!” getirmesini bekliyoruz.

Ve bu yüzdenhayal kırıklıkları canımıza batıyor.

Önce teknik direktörün etkisini %20’ye düşürecekkadar teknik direktöre sabredebilmek gerektiğini anlayamadık / anlamıyoruz.

Trabzonspor’unkadrosu Şampiyonlar Ligi için kısıtlı. Bu nedenle ŞenolGüneş 4 maçın ilk 11’ini sadece 13 farklı oyuncudan kurdu. O tempoyu / oyunu /havayı kaldırabilecek 14. oyuncu yok.

İddiasınıson maça taşıyan Trabzonspor bu işte.

Şenol Güneş yakınmaklavakit harcamak yerine, saha içinde süreklipozisyon ve sistem değiştiren bir takım yaratmaya çalışıyor. Bekler öneçıkıyor, Zokora geriye gelip savunmayı 3’lüyor, Colman bazen savunma önündeoyun kuruyor bazen hücumu 4’lüyor. Halil ve Alanzinho / Adrian yerdeğiştirirken, Burak Yılmaz’ın ne yapacağını kestiremiyoruz. Burak şut atıyor,dribling yapıyor, pas veriyor, top çalıyor...

Trabzonspor sürekli birdevinim halinde, durmadan akıyor. Rakip sahaya sızıyorlar, hücum olgunlaşıyor, önleritıkanırsa başka formatla yeniden saldırıyorlar.

Bir başına Gustavo Colman106 kez topla buluşup 93 pas yaparken, Inter’in 2 merkez oyuncusu Stankovic veCambiasso toplam 118 kez topla buluşup 80 pas yapabilmişler. Colman veAlanzinho’nun ceza sahasına diklemesi oynadığı ve forvet oyuncularıylabuluşturduğu pas sayısı tüm Inter takımının forvetlerine atabildiği passayısıyla eşit!

Zanetti gibibir markanın maçı orta yapmadan tamamlaması, karşısındaki Cech’in ise rakipsahada en az kendi yarı alanındaki kadar zaman geçirmesi, Trabzonspor’un sadecemerkezden ve pas bazlı bir futbol değil, aynı zamanda kanatlara, alansavunmasına da maç içinde dönebileceğini anlatıyor bize.

Grubun en zor maçına çıkacak Trabzonspor. Karşısındaki takım,Lille; grubun en fazla topa sahip olan, en fazla isabetli pas yapan, en fazlahava topu mücadelesi kazanan ve en fazla şut atan takımı.

İçinizde korku var mı?

Yok.

Umudumuz ise Güneş kadar.

%20’den çok çok fazla.

Yakup Sabri İnankur